Σὲ κατάσταση ἀλλοφροσύνης βρίσκεται ὁ Ναπολεοντίσκος, μετὰ τὴν ψυχρολουσία ἀπ’ τὶς Βρυξέλλες, ποὺ ὅμως ἦταν ἀναμενόμενη∙ τὸ πρόγραμμα, ὅπως τὸ ἔχει σχεδιάσει ἡ κυβέρνηση, εἶναι ἀδιέξοδο, διότι καὶ νὰ δώσουν κάποιες ρυθμίσεις γιὰ τὸ χρέος, ἡ ἐπανάκαμψη τῆς οἰκονομίας εἶναι ἀδύνατη, λόγῳ δυσπιστίας τῶν πάντων πρὸς τὴν πολιτική της. Ὁ Βόλφνγκανγκ Σώυμπλε ἦταν σαφέστατος στὶς δηλώσεις του, «εἶναι ἀπαραίτητη ἡ τήρηση τῶν κανόνων», ὑπὸ διττὴ τουλάχιστον μορφή: ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία, μὲ τὴν ἄρση τῶν ἐμποδίων ἀπ’ τοὺς κομματικοὺς παράγοντες καὶ ἐφαρμογὴ τῶν μεταρρυθμίσεων∙ τώρα θυμήθηκε ἡ κυβέρνηση τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀπ’ τὰ ἐμπόδια καὶ ἀρχίζει τὴν μεταφορὰ τῶν μεταναστῶν, ἀλλὰ τί γίνεται μὲ τὸ δασαρχεῖο; Σὲ αὐτὸ δὲν δίδει ἀπάντηση, διότι εἶναι ἁρμοδιότης τῶν κομματόσκυλων, τὰ ὁποῖα χάνουν τὴν «δουλειά» τους, ἂν προχωρήσουν οἱ ἀποκρατικοποιήσεις. Τολμάει νὰ ἔρθει σὲ ρήξη μαζί τους ὁ πρωθυπουργός;