Ἡ νίκη τῶν Ἑλλήνων μισθοφόρων, πρὸς τοὺς ἀπέναντί τους Πέρσες, καὶ ὁ θάνατος τοῦ Κύρου καὶ ἡ αὐτομόληση τοῦ στρατοῦ του πρὸς τὸν Ἀρταξέρξη, εἶχαν προκαλέσει ἔκπληξη στὸν μεγάλο βασιλέα∙ ἦταν μόλις ἕξι χιλιάδες οἱ Ἕλληνες καὶ ὁ περσικὸς στρατὸς μερικὲς ἑκατοντάδες χιλιάδες, ἀλλὰ δὲν τολμοῦσε νὰ ἀντιπαραταχθεῖ ἐναντίον τους. «Ἀλλ’ οἳ διὰ φαυλότητα ἐν ταῖς αὑτῶν οὐχ οἷοί τ’ ἦσαν ζῆν»∙ ἀλλὰ γιὰ τὴν φαυλότητα στὴν συμπεριφορά τους, διότι δὲν ζοῦσαν τὴν ζωὴ ποὺ ἤθελαν. «Ἀπείρους μὲν τῆς χώρας ὄντας, ἐρήμους δὲ συμμάχων γεγενημένους»∙ κι ἦταν μὲν σὲ ἄγνωστη χώρα, καὶ χωρὶς καθόλου συμμάχους. «Προδεδομένους δ’ ὑπὸ τῶν συναναβάντων, ἀποστερημένους δὲ τοῦ στρατηγοῦ μεθ’ οὗ συνηκολούθησαν»∙ ἀλλὰ καὶ προδομένοι ἀπὸ ὅσους εἶχαν κάνει μαζὶ τὴν ἀνάβαση, ὅπως καὶ ἀποστερημένοι τοῦ στρατηγοῦ τους τὸν ὁποῖον ἀκολούθησαν. Ὁ Ἀρταξέρξης δολοφόνησε τὸν Κλέαρχο, ἐνῶ εἶχε κάλεσει σὲ συνομιλίες.