Σὲ ἱστορικὸ σταθμὸ γιὰ τὸ μέλλον του ἀποβαίνει ἡ σημερινὴ διάσκεψη κορυφῆς τοῦ ΝΑΤΟ στὶς Βρυξέλλες∙ εἶναι ἡ πρώτη μὲ συμμετοχὴ τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ καὶ ἡ γνωριμία του μὲ τοὺς ὑπολοίπους συμμάχους, ἐκτὸς τριῶν. Ὅσο κι ἂν ἔχει παραμερίσει τὶς ἀρχικές του θέσεις, γιὰ ἄμεση αὔξηση τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν τῶν Εὐρωπαίων καὶ γιὰ ἀπαξίωση τῆς Εὐρωζώνης, παραμένουν ἀδιευκρίνιστες οἱ πραγματικὲς προθέσεις του∙ ὁπωσδήποτε διατηρεῖ τὴν ἐγγύηση τῶν ἀμερικανικῶν δυνάμεων γιὰ ἀσφάλεια τῆς Εὐρώπης ἀπέναντι σὲ ρωσικὴ ἀπειλή. Τὸ πρόβλημα ὅμως εἶναι ἡ συμμετοχὴ τῶν ἑταίρων στὴν ἀτλαντικὴ συμμαχία, ὡς μεμονωμένες χῶρες ἢ ὡς ἑνιαῖος ὀργανισμός∙ ἡ ἐπανεκκίνηση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος ἀποβλέπει στὴν πολιτικὴ ἑνοποίηση τῆς Εὐρωζώνης καὶ στὴν θέσπιση ἑνιαίας ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς. Αὐτὸ ὅμως συνεπάγεται ἄλλες σχέσεις τῆς γηραιᾶς ἠπείρου μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες∙ δηλαδή, δέχεται ἡ Οὐάσιγκτον σχέσεις ἰσοτιμίας μὲ τοὺς παλαιοὺς ἐξαρτωμένους της.