Σὲ πλῆρες ἀδιέξοδο βρίσκεται ἡ ἀξιολόγηση, καθὼς ἡ κυβέρνηση πάσχει ἀπὸ παράκρουση καὶ διαψεύδει εὐθέως τὸν ἑαυτό της∙ ὁ Ναπολέοντίσκος ὑπόσχεται ἀνοχὴ στὸ χρέος καὶ ἔμφαση στὴν ἔξοδο στὶς ἀγορές, καὶ τὴν ἑπομένη τὸν διαψεύδει τὸ Μέγαρο Μαξίμου! Οἱ ἀπαιτήσεις ἀπ’ τὴν Εὐρώπη εἶναι σαφεῖς, ἐπιβάλλεται τήρηση τῶν κανόνων τῆς Εὐρωζώνης, ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία καὶ μετὰ συζήτηση γιὰ τὸ χρέος∙ ὁ λόγος ἁπλός, ἂν πεισθοῦν οἱ ἐπενδυτές, Ἕλληνες καὶ ξένοι, ὅτι ἐφαρμόζονται τὰ δύο πρῶτα, δηλαδὴ οἱ μεταρρυθμίσεις, καὶ γίνονται ἀποκρατικοποιήσεις, ἀνοίγει ὁ δρόμος, γιὰ μαζικὴ εἴσοδο ἐπενδύσεων καὶ ταχύτατη ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας. Διαφορετικά, μένει ἡ χώρα σὲ ἐπιδεινούμενη ὕφεση, ὁπότε καὶ παρατεταμένη λιτότητα ἐπ’ ἄπειρον∙ στὴν ἐκπαραθύρωση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ὁδηγεῖ ἡ κατάσταση, ἀλλὰ ὁ ἴδιος ὁπωσδήποτε δὲν τὸ καταλαβαίνει. Ζεῖ στὸν κόσμο του κι ἐλπίζει στὴν παρέμβαση τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, ὡς ἀπὸ μηχανῆς θεῶν.