Ἡ δολοφονικὴ ἐπίθεση κατὰ τοῦ Λουκᾶ Παπαδήμου ἀποκάλυψε τὶς βαθύτατες διαφορὲς γιὰ τὴν τρομοκρατία στὰ πολιτικά μας κόμματα∙ ὅλα τὰ ἀντιπολιτευόμενα ἀνεξαιρέτως κατεδίκασαν ἀνεπιφύλακτα τὴν ἐπίθεση καὶ ζήτησαν ἀπ’ τὴν κυβέρνηση τὴν καταστολή της, μὲ δηλώσεις τῶν ἀρχηγῶν τους, ἀλλὰ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἐξέφρασε τὶς ἐπιφυλάξεις του τοῦ ἐὰν ἔχει αὐτὴ «τὴν βούληση καὶ τὴν ἱκανότητα» γιὰ τὴν πάταξή της. Πρὶν ἀλέκτωρ λαλῆσαι ἐπιβεβαιώθηκε πλήρως, ὁ Ναπολεοντίσκος τηλεφώνησε μόλις χθὲς στὸν πρώην πρωθυπουργό, γιὰ νὰ τοῦ ἐκφράσει τὴν καταδίκη τῆς τρομοκρατικῆς ἐπιθέσεως καὶ νὰ τοῦ εὐχηθεῖ ταχεῖα ἀνάρρωση∙ οὔτε λέξη ὅμως γιὰ πάταξη τῆς τρομοκρατίας καὶ σύλληψη τῶν δραστῶν. Ἡ διαφορὰ μὲ τὸν πρόεδρο τῆς Νέας Δημοκρατίας χάος ἀπροσμέτρητο∙ ὁ πρωθυπουργὸς ὁμολογεῖ ὅτι, εἴτε ἀδυνατεῖ εἴτε ἀρνεῖται νὰ συγκρουσθεῖ μὲ τὴν τρομοκρατία καὶ τοὺς πανίσχυρους παρακρατικοὺς μηχανισμούς τους. Ἐπιβεβαιώνει ἔτσι ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ὅτι θρασύτατα τοὺς ἀνέχεται.