Ὁ Ναπολεοντίσκος ἔχει ἀντιληφθεῖ μᾶλλον -διότι τόσο καταλαβαίνει- ὅτι ἐξαντλήθηκαν τὰ περιθώρια ἐλιγμῶν του καὶ ἐξαπατήσεως τῆς κοινῆς γνώμης∙ ἡ ψυχρολουσία στὸ Γιούρωγκρουπ καὶ ἡ ἀπόπειρα δολοφονίας τοῦ Λουκᾶ Παπαδήμου ἀφαίρεσαν καὶ τὸ τελευταῖο φύλλο συκῆς ἀπ’ τὴν πολιτική του εἰκόνα. Τὸ πρῶτο ἀπέδειξε ὅτι, δὲν ἔχει καμμία ἐπαφὴ μὲ τὴν εὐρωπαϊκὴ πραγματικότητα, ὅτι ζεῖ στὸν κόσμο του ἢ στὸν κόσμο τῶν ἐπικυριάρχων του, ὅπως ἰσχυρίζονται πολλοὶ ἔμπειροι γνῶστες τῶν πολιτικῶν πραγμάτων∙ δὲν ἦταν μόνο ψέμματα, ὅσα ἔλεγε ὅτι συμφωνοῦσαν μαζί του ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ ἡ Κριστὶν Λαγκάρντ, ὅπως τὰ πρόβαλε στὸ ἐσωτερικό, ἀλλὰ ἦταν περισσότερο ἔκφραση τῆς ἐνδομύχου ἐπιθυμίας του. Τὰ πίστευε καὶ τὰ ἔλεγε, μὲ τὴν δουλικώτατη διαπλοκὴ ἀναπαράγειν αὐτά∙ τὴν διάψευση ποὺ ἔρχεται ἀμέσως μετὰ δὲν τὴν λαμβάνει ὑπ΄ ὄψιν του, ὅπως οἱ μυθομανεῖς∙ μόνο ποὺ αὐτὸς ἀποδεικνύεται κακὸς μυθομανής, δηλαδὴ δὲν γεννάει καθόλου τὸ μυαλό του καὶ φαίνεται ὅτι μόνο μασημένη τροφὴ καταναλώνει. Στὴν ἀπόπειρα δολοφονίας ἀπέδειξε τὴν δειλία του καὶ τὸν πανικό του∙ ἡ ἀποφυγὴ καταδίκης της, μὲ δημόσια δήλωση, δὲν ἀποτελεῖ μόνο ὁμολογία συγκαλύψεως τῶν παρακρατικῶν μηχανισμῶν, ὅπως τοὺς ζοῦμε καθημερινά, ἀλλὰ ἀποτυπώνει καὶ τὸν φόβο του, ὅτι εἶναι ὁ κύριος στόχος αὐτῶν τῶν κέντρων ἐξαρτήσεως. Ἀπέτυχε στὴν χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος καὶ τρέμει στὴν ἐκδίκησή τους…

Στὴν Εὐρώπη ἔχουν ἀντιληφθεῖ ὅλοι τὶς πραγματικὲς διαστάσεις τῆς τρομοκρατίας∙ ἤδη ἔχει ὁλοκληρωθεῖ ἡ σύσταση τοῦ Ἑνιαίου Κέντρου Ἀντιμετωπίσεώς της στὸ Ἄμστερνταμ, στὰ πλαίσια τῆς Σένγκεν, ἐνῶ καὶ ἡ Βρεταννία, παρ’ ὅλο ποὺ δὲν ἀνήκει σὲ αὐτήν, ζητάει μετὰ τὸ Μάντσεστερ στενώτερη συνεργασία. Εἶναι γνωστὲς οἱ θέσεις τῶν Εὐρωπαίων, οἱ ρίζες τῆς τρομοκρατίας εἶναι οἱ ἑστίες πολέμου στὴν Μέση Ἀνατολὴ καὶ στὴν Ἀφρική, μὲ τὸ ρεῦμα τῶν μεταναστῶν, καὶ οἱ κοινωνικὲς ἀνισότητες στὸ ἐσωτερικό τους, ἀλλὰ καὶ ἡ πλημμελὴς συνεργασία τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τους. Στὸ τελευταῖο θέμα ἡ ἀριστεροδέξια κυβέρνηση διακρίθηκε περισσότερο ἀπὸ ὅλες, ὅπως ἔχουν δείξει τὰ παραδείγματα τῶν Εὐρωπαίων ἀστυνομικῶν ποὺ ἐπέστρεψαν στὴν χώρα τους, διότι οἱ ἑλληνικὲς ὑπηρεσίες δὲν ἦταν συνεργάσιμες στὰ κέντρα ὑποδοχῆς τῶν μεταναστῶν, ἐνῶ καὶ ἀπ’ τοὺς ἁρμόδιους ὑπουργοὺς καὶ τὴν ΚΥΠ περιμένουν ἀκόμη τοὺς φακέλλους τῶν σχέσεων τῶν κυβερνητικῶν στελεχῶν μὲ τοὺς παρακρατικοὺς μηχανισμούς, ἀλλὰ καὶ ἀπαντήσεις τοῦ γιατὶ διατηροῦν τὰ ἄβατα στὰ Ἐξάρχεια, Πολυτεχνεῖο καὶ ἀλλοῦ∙ οἱ ἀπαντήσεις δὲν δίδονται, ἐνῶ ὑπάρχουν στοιχεῖα ὅτι πολλοὶ τρομοκράτες ἔχουν περάσει ἀπ’ τὴν Ἑλλάδα στὶς μετακινήσεις τους. Μὲ τὸν Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ τὴν ἐπανεκκίνηση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ τίθενται αὐστηρότερα καὶ ἐπιτακτικότερα πλέον.

Ἡ ἀποδιάλυση τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ καὶ ἡ ἄτακτος φυγὴ τῶν τελευταίων στελεχῶν πολλαπλασιάζεται μὲ τὴν περιπέτεια τοῦ πρώην πρωθυπουργοῦ∙ ὅλοι κατάλαβαν ὅτι κάτι ὑποκρύπτεται κάτω ἀπ’ τὴν ἐπιφάνεια καὶ ὅτι δὲν εἶναι καθόλου τυχαία ἡ στάση τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ τῶν ὑπουργῶν του. Ἡ ὑπόθεση συγκλόνισε τὴν ἑλληνικὴ καὶ διεθνῆ κοινὴ γνώμη, ἀλλὰ ἡ κυβέρνηση ἔμεινε ἀπαθής, σὰν νὰ μὴν συνέβη κάτι πολὺ σοβαρό∙ οἱ ὑποψίες ἢ διαπιστώσεις κατ’ ἄλλους ὅτι εἶναι δεδομένη ἡ συγκάλυψη τῶν παρακρατικῶν μηχανισμῶν ἀπ’ τὴν κυβέρνηση προκαλεῖ ἀντιδράσεις στοὺς τελευταίους πιστοὺς καὶ ἀφελεῖς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρεῖται ἀπὸ πολλοὺς ὡς ἡ σταγόνα ποὺ ξεχειλίζει τὸ ποτῆρι καὶ φεύγουν δρομαῖοι∙ ἄλλωστε καὶ οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις μόλις δίδουν διψήφιο ἀριθμὸ στὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ διαφορὰ δυόμισυ δεκάδες μπροστὰ τῆς Νέας Δημοκρατίας. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει χωνέψει, ὅτι ὄχι μόνο δὲν μποροῦν, ἀλλὰ καὶ δὲν θέλουν νὰ δώσουν λύση στὸ οἰκονομικὸ πρόβλημα καὶ στὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση, ὅπως καὶ νὰ πατάξουν τὴν τρομοκρατία∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἀπηχεῖ τὴν κοινὴ μάλιστα πεποίθηση τῶν Ἑλλήνων, «δὲν ἔχω ἐμπιστοσύνη ὅτι αὐτὴ ἡ κυβέρνηση ἔχει τὴν βούληση καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ ἀντιμετωπίσει τὴ νέα γενιά τῆς ἐγχώριας τρομοκρατίας», καὶ ἑπομένως ἐπιβάλλεται ἡ πολιτικὴ ἀλλαγὴ καὶ γιὰ τὸν λόγον αὐτόν. Ἔρχονται οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις…

Τὰ οἰκονομικά, ὅσο κι ἂν πέρασαν σὲ δεύτερη μοῖρα μὲ τὰ ἄλλα γεγονότα, βαρύνουν περισσότερο ἀπ’ ὅλα στὴν καθημερινότητα τῶν πολιτῶν∙ ἡ ὕφεση φθάνει τὸ 1%, ἂν ὄχι καὶ περισσότερο, διότι ἡ κυβέρνηση δὲν ἀπάντησε ἀκόμη στὶς παρατηρήσεις τῶν Γερμανῶν γιὰ τὸν τρόπο λειτουργίας τῆς ΕΛΣΤΑΤ. Ἡ ὑστέρηση τῶν δημοσίων ἐσόδων ἐπιτείνεται, ἐνῶ ἡ ἀγορὰ εἶναι νεκρὴ καὶ ἡ ρευστότης ἐξαφανισμένη∙ ἀκόμη καὶ στὸν τουρισμό, αὐξάνεται κατακόρυφα ὁ ἀριθμὸς τῶν τουριστῶν, ἀλλὰ τὰ ἔσοδα μειώνονται. Ὁ λόγος εἶναι ἁπλός, οἱ τουριστικὲς ἐπιχειρήσεις κρατοῦν τὰ λεφτά τους στὸ ἐξωτερικὸ καὶ εἰσπράττουν μόνο ὅσα χρειάζονται γιὰ τὶς λειτουργικές τους ἀνάγκες, τὸ ἐπαναλαμβάνουμε, διότι, «ἡ ἐπανάληψις μήτηρ μαθήσεως», ὡς ἔλεγον οἱ παλαιοὶ δημοδιδάσκαλοι∙ τώρα ἐπεκτείνεται σὲ ὅλες τὶς ἐπιχειρήσεις μὲ δοσοληψίες μὲ τὸ ἐξωτερικό. Ἔχουν κακὴ ἐμπειρία ἀπ’ τὸν ἔλεγχο κεφαλαίων, διότι χρειάσθηκαν τὴν ἄντληση μετρητῶν γιὰ ἐπείγουσες ἀνάγκες τους καὶ οἱ τράπεζες ἀρνιόντουσαν νὰ τοὺς τὰ χορηγήσουν κι ἀπ’ τὶς δικές τους καταθέσεις∙ οἱ εἰσφορὲς στὸν ΕΦΚΑ ὑστεροῦν περισσότερο καὶ ὁ κίνδυνος ἐπιβολῆς τοῦ κόφτη ἐπανάρχεται ἀμείλικτος. Ὁ Ναπολεοντίσκος δὲν ἐλέγχει τὴν κατάσταση, ἢ μᾶλλον ποτὲ δὲν καταλάβαινε τὸ τί τοῦ γίνεται, μόνο ποὺ τώρα ἔγινε φανερὸ σὲ ὅλους∙ ἡ ὑπονόμευση τῶν ἀποκρατικοποιήσεων καὶ οἱ καθυστερήσεις στὶς μεταρρυθμίσεις εἶναι μεθοδευμένες ἐνέργειές τους.

Στὸ Μέγαρο Μαξίμου διαπιστώνουν πλέον, ὅτι οἱ τυχαῖοι παράγοντες μπορεῖ νὰ ὁδηγήσουν σὲ πολιτικὲς ἐξελίξεις, ὁπότε θὰ εἶναι τρισχειρότερα χαμένοι∙ ὁπωσδήποτε ἔχουν ἐλέγξει τὴν Κοινοβουλευτική τους ὁμάδα. Οἱ βουλευτὲς δὲν ἐπισκέπτονται τὰ χωριά τους, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς συγγενεῖς ἢ ἀκόμη καὶ τὴν μάνα τους οἱ περισσότεροι, ὅπως τουλάχιστον ἐκμηστυρεύονται οἱ ἴδιες στὶς φίλες τους, «ἔχω μέρες νὰ μιλήσω μαζί του, παιδί μου, οὔτε στὸ τηλέφωνο δὲν βγαίνει»∙ ἔτσι τὸ εἶχαν δέσει κόμπο, ὅτι, ἀφοῦ διαθέτουν τὴν κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία δὲν πέφτουν, ὁπότε ὁ Ναπολεοντίσκος ἔκανε τὰ ὄνειρά του γιὰ τὸ 2019. Ἀλλὰ ἀγνοοῦν καὶ ἱστορία καὶ πολιτικὴ πρακτική, οἱ ἐξελίξεις στὴν δημοκρατία προκαλοῦνται κι ἀπὸ ἀπρόβλεπτους παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἐλέγχονται, ἂν ἐλέγχονται, μόνο στὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα∙ θὰ ἤθελε νὰ ἐπιβάλει φασιστικὸ καθεστὼς ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς χρεωκοπίας καὶ τῆς συμμετοχῆς στὴν Εὐρωζώνη. Ἔτσι ὑφίσταται τὶς συνέπειές τους καὶ παρακολουθεῖ ἄβουλη καὶ μοιραία τὴν ὑπονόμευσή της ἀπ’ τοὺς «δικούς» της παρακρατικοὺς μηχανισμούς∙ γνωρίζουν στὴν κορυφή της ὅτι οἱ ἀτλαντικοὶ κερδοσκόποι τοὺς ἐλέγχουν, ὅπως καὶ τὴν ἴδια, καὶ ὅτι τώρα στρέφονται ἐναντίον της, διότι δὲν ἐξεπλήρωσαν τὴν ἀποστολή τους, χρεωκοπίας τῆς Ἑλλάδος καὶ διαλύσεως τῆς Εὐρωζώνης. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἔχει πάθει σύγκρυο, διότι γνωρίζει τὶς εὐθεῖες ἀπειλές τους ἐναντίον του…