Ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης μᾶς ἄφησε αἰωνόβιος, τέλος μεταπολεμικῆς ἐποχῆς∙ διαδραμάτισε σημαντικὸ ρόλο στὴν μεταπολεμικὴ πολιτική μας ζωὴ καὶ εἶχε χρηματίσει βουλευτὴς τοῦ νομοῦ Χανίων ἀπ’ τὸ 1946∙ εἶχε λάβει μέρος στὴν ἀντίσταση στὴν κατοχὴ καὶ ἦταν ἀπ’ τοὺς πρωταγωνιστὲς τοῦ ἀνένδοτου ἀγῶνα, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀποστασίας, ἐνῶ συνελήφθη κατὰ τὸ στρατιωτικὸ πραξικόπημα καὶ μετὰ τὴν ἀποφυλάκισή του ἔφυγε στὸ ἐξωτερικό, ὅπου συμμετεῖχε στὸν ἀντιδικτατορικὸ ἀγῶνα καὶ ἀποκατέστησε τὶς σχέσεις του μὲ τὸν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ. Ἐπανεξελέγη βουλευτὴς τὸ 1997 καὶ τὸ 1978 προσχώρησε στὴν Νέα Δημοκρατία καὶ ἔγινε ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Τὸ 1984 ἐξελέγη πρόεδρός της καὶ τὸ 1990 πρωθυπουργός∙ δυστυχῶς ἔφυγε πρὶν δεῖ τὸν γιό του Κυριάκο πρωθυπουργό.