Ἡ κυβέρνηση ὑποχρεώνεται στὴν ἀνώμαλη προσγείωσή της στὰ εὐρωπαϊκὰ πράγματα∙ ἡ τήρηση τῶν κανόνων τῆς Εὐρωζώνης ἀναδεικνύεται πλέον ὡς κύριος ὅρος γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως. Εἶχε ἀπευθυνθεῖ πολλὲς φορὲς ἡ προειδοποίηση αὐτὴ πρὸς τὸν Ναπολεοντίσκο, ἀλλὰ αὐτὸς τὴν ἀγνόησε ἢ τὴν παρερμήνευσε, στὴν πιὸ εὔκολη ἑρμηνεία της∙ οἱ Εὐρωπαῖοι εἶχαν ἐπισημάνει πάντοτε, ὅτι δεύτερος ὅρος ἦταν ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία καὶ τρίτος ἡ ρύθμιση τοῦ χρέους, διότι, ἂν δὲν ἰσχύουν οἱ δύο προηγούμενοι ὁ τρίτος δὲν ἔχει καμμία σημασία. Ἡ κυβέρνηση καλεῖται ἐπιλέξαι τὸν δρόμο της, προσαρμόζεται στὶς εὐρωπαϊκὲς συνθῆκες καὶ ἀναλαμβάνει τὶς εὐθύνες της, ὁδηγώντας τὴν χώρα σὲ ἐκλογές, ἀφοῦ ἀπέτυχε παταγωδῶς∙ ὁπωσδήποτε δὲν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση αὐτή, ἀλλὰ εἶναι ἡ καλύτερη γιὰ τὸν πρωθυπουργὸ καὶ ἡ βολικότερη διέξοδος πλέον. Ἐὰν ἀρνηθεῖ, οἱ ἐξελίξεις ἔρχονται ἀναποτρέπτως καὶ εἶναι χειρότερες γιὰ τὴν τύχη του.