Οἱ συγκρούσεις στὴν κορυφὴ κλιμακώνονται στὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση, μὲ τὴν ἀναγνώριση τῆς ἀποτυχίας μᾶλλον στὶς 15 Ἰουνίου∙ οἱ ἐπικρίσεις κατὰ τῆς «νικηφόρου» τακτικῆς ἐξαπολύονται πανταχόθεν, ἐνῶ ὁ ἀντιπρόεδρός της, μὲ σαφῶς διακριτὲς ἀποστάσεις τὸν τελευταῖο καιρό, ἀναγνώρισε ὅτι δὲν ἀντέχει ἄλλο ἡ οἰκονομία τὴν παράταση τῆς ἀβεβαιότητος, χωρὶς τὴν ρύθμιση του χρέους. Ὁπωσδήποτε οἱ εὐθύνες βαρύνουν πρωτίστως τὸν Ναπολεοντίσκο, ὁ ὁποῖος ἐπέβαλε συγκρουσιακὴ πολιτικὴ μὲ τὴν Εὐρωζώνη καὶ τὴν Γερμανία περισσότερο, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι τὴν ἀπεδέχθησαν ἔστω καὶ σιωπηρῶς. Τώρα ἀναγνωρίζουν τὸ οἰκονομικὸ ἀδιέξοδο∙ ἡ κατάρρευσή τους ἄρχισε, ἀλλὰ μόλις τὸ κατάλαβαν. Οἱ βαθύτερες ἐξαρτήσεις τους μέτρησαν∙ ἡ ἀνιστόρητη δουλικότης τους στοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους πληρώνεται.