Σὲ χαμηλὲς προσδοκίες καταφεύγει πλέον ἡ κυβέρνηση, ἀλλὰ μὲ συστηματικὴ ἄγνοια ἢ ἐσκεμμένη παραγνώριση τῆς εὐρωπαϊκῆς πραγματικότητος∙ ὅποιος διαβάζει προσεκτικὰ τὸν ἔγκυρο τύπο καὶ ἔχει ζωντανὴ ἐπικοινωνία μὲ τὴν εὐρωπαϊκὴ κοσομογονία ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ἡ καχυποψία εἶναι τὸ κύριο στοιχεῖο τῶν Εὐρωπαίων ἀπέναντι στὸν Ναπολεοντίσκο. Ἡ ἱεράρχηση τῶν προβλημάτων εἶναι τὸ κύριο θέμα, ὅπως στὴν Εὐρωζώνη καταρτίζεται, οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ συνοχή, γιὰ τὴν ταχύτερη ἑνοποίηση, ἑνιαία ἄμυνα καὶ ἐξωτερικὴ πολιτική, τρομοκρατία καὶ κλίμα, ἢ καὶ μὲ κάπως διάφορη κατάταξή τους∙ ἡ κυβέρνηση τὰ ἀγνοεῖ ὅλα συστηματικὰ καὶ ψελλίζει παράφωνα γιὰ τὸ χρέος, ἐνῶ εἶναι προκλητικὰ ἀσυνεπὴς σὲ ὅλες τὶς ὑποχρεώσεις της. Τὸ περίεργο εἶναι ὅτι δὲν ἐπιχειρεῖ οὔτε κἂν προσποιητὴ προσέγγιση πρὸς τὴν εὐρωπαϊκὴ κοσμογονία, ἔστω στὸ κλίμα, παρὰ ἐμμένει ἀποῦσα ἐπισήμως, ταυτισμένη ὑπογείως ἀπολύτως μὲ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους∙ σὲ ἐποχὴ ἐπειγουσῶν ἀποφάσεων δείχνει ἀνίκανη παρακολουθῆσαι τὰ γεγονότα.