Στὴν ἀκραία διγλωσσία ἐπιστρέφει ὁ Ναπολεοντίσκος, μετὰ τὴν ἀπογοήτευσή του στὴν Πολιτικὴ Γραμματεία τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ ἡ σκληρὴ κριτικὴ γιὰ τὰ λάθη τῆς πολιτικῆς του καὶ τὸν ἐγκλωβισμὸ τῶν βουλευτῶν στὴν ψήφιση τῆς συμφωνίας ἀνταγωνίζονταν τὶς πληροφορίες γιὰ πλήρη διάλυση τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ καὶ τὴν ἀνάληψη τῶν πρωτοβουλιῶν γιὰ ἀποδοκιμασία ὅλων τους ἀπὸ παλαιὰ στελέχη του. Μετὰ ἀπὸ μακρὰ συζήτηση, καὶ πολλές, ἀλλὰ καθόλου πειστικές, δικαιολογίες, συμφώνησαν στὴν ἀνακοίνωση, μὲ σκληρὸ τόνο γιὰ τὸ ἐσωτερικὸ καὶ πλήρη δουλικότητα πρὸς τοὺς δανειστές∙ ἕνα ἦταν δεδομένο στὴν συζήτηση, ὅτι οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις δὲν ἀνακόπτονται, οὔτε καὶ ἡ ἀντιπολίτευση ἀποδέχεται διάλογο ὅποιας μορφῆς, «πληρώνουμε μόνοι μας τὰ λάθη μας», εἶπε χαρακτηριστικὰ ἕνας τους μὲ μετριοπαθῆ λόγο. Ἡ μετατόπιση τοῦ προβλήματος στὸ Εὐρωσυμβούλιο προτάθηκε, ἀλλὰ ἔτυχε ψυχρᾶς ὑποδοχῆς ἀπ’ τὸν πρωθυπουργό∙ ὅλοι κατάλαβαν, καὶ τὸ ὁμολογοῦσαν καθαρὰ μεταξύ τους, «εἴμαστε ὁριστικὰ χαμένοι».