Ἡ καλλιέργεια τῆς φοβίας τοῦ κόσμου, μὲ τὴν προβολὴ τῆς παντοδυναμίας τοῦ ὀργανωμένου ἐγκλήματος, δὲν ἀπευθύνεται μόνο στὰ ἀστικὰ καὶ ἡμιαστικὰ στρώματα, ἀλλὰ καὶ στὴν κομματικὴ στελέχωση∙ γνωρίζει ὁ Ναπολεοντίσκος ὅτι ἡ διάλυση τοῦ κόμματος εἶναι δεδομένη, ἐνῶ κυοφορεῖται, λόγῳ ἀλαντικῶν ἐντολῶν καὶ μειοδοσία στὰ Σκόπια, ὅπως καὶ πρὸς τὴν Τουρκία. Ἐὰν πετύχει ὁ ἐκφοβισμὸς καὶ κλεισθοῦν ὅλοι στὰ σπίτια τους, πιστεύει, τότε καὶ οἱ κομματικοί του θὰ ἀκολουθήσουν καὶ δὲν θὰ τὸν πετροβολοῦν ὅπου κι ἀν ἐμφανισθεῖ. Ἐπίσης, ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν θὰ ἔχει ἀπήχηση ἡ ἀντίδραση τῆς ἀντιπολιτεύσεως γιὰ τὴν ἐθνικὴ μειοδοσία∙ αὐτὰ εἶναι εὐσεβεῖς του πόθοι, διότι ἡ ἐξέγερση τοῦ λαοῦ εἶναι ἁπτὴ καὶ φάνηκε στὸ Μενίδι. Ὅταν συμβεῖ κάπου ἐπεκτείνεται πρὸς κάθε κατεύθυνση.