Ὁ Μπροῦνο Λεμαὶρ ἐπέστρεψε στὸ Παρίσι μὲ τὴν διαπίστωση τοῦ Βόλφνγκανγκ Σώυμπλε, ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος εἶναι ἐσκεμμένως ἀποσάρμοστος μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ πράγματα∙ ἔκανε τὴν ἐπίσκεψη, παρ’ ὅτι κρίνεται ἡ ἐκλογή του στὴν Βουλή, διότι τὸν παρακάλεσε ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν νὰ ἐξακριβώσει τὸ ποιὰ εἶναι ἡ ἑλληνικὴ στάση. Ἔφυγε πλήρως ἀπογοητευμένος, ἀλλὰ καὶ ἐκνευρισμένος παρὰ τὴν γαλατική του εὐγένεια, διότι, ὄχι μόνο δὲν εἶναι ἕτοιμοι στὴν Ἀθήνα γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως, ἀφοῦ τὰ περισσότερα προαπαιτούμενα δὲν ἔχουν ἐφαρμοσθεῖ καὶ πολλὰ δὲν ἔχουν ψηφισθεῖ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν συνειδητὴ παραπληροφόρηση ἐκ μέρους τους∙ ἀκόμη χειρότερα, δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ τίποτε γιὰ τὴν κοσμογονία στὴν Εὐρωζώνη καὶ τὴν ἐπιτάχυνση τῆς ἑνοποιήσεώς της, «ἂ, ναί», ἀπαντοῦσαν, ἐκμηστυρεύθηκε, στὶς λεπτομερεῖς παρατηρήσεις του.