Οἱ Πέρσοι σατράπες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἦταν σὲ συνεχῆ ἀνταγωνισμὸ μεταξύ τους, κυρίως χρησιμοποιώντας Ἕλληνες μισθοφόρους ὁ ἕνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου∙ βρίσκονταν ἤδη στὴν Ἀσία ὁ Ἀγησίλαος μὲ ἀρκετὲς χιλιάδες στρατό, γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσή της ἀπ’ τὸν μεγάλο βασιλέα, ἐκμεταλλευόμενος τὶς ἀντιθέσεις τῶν σατραπῶν. «Καὶ τοῖς μὲν Κισθήνην καταλαβοῦσιν ἑκατὸν τάλαντα διένειμαν»∙ καὶ σὲ ὅσους κατέλαβαν τὴν Κισθήνη, μικρὴ ἑλληνικὴ πόλη στὸ ἐσωτερικὸ μᾶλλον καὶ ἄγνωστη ἀπὸ ἄλλη πηγή, διένειμαν ἑκατὸ τάλαντα. «Τοὺς δὲ μεθ’ αὑτῶν εἰς Κύπρον στρατευσαμένους μᾶλλον ἢ τοὺς αἰχμαλώτους ὕβριζον»∙ ὅσους δὲ ἐξεστράτευσαν μαζί τους στὴν Κύπρο τοὺς ἔβριζαν περισσότερο κι ἀπ’ τοὺς αἰχμαλώτους τους. «Ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν καὶ μὴ καθ’ ἕνα ἕκαστον ἀλλ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ»∙ μιλώντας γενικὰ καὶ ὄχι τόσο τὸν καθένα, ἀλλὰ γιὰ ὅλους μαζί. Ὁ Τισαφέρνης ποὺ ἦταν ὁ ἰσχυρότερος ὡς σατράπης τῆς πλουσιώτερης περιοχῆς τους τῆς Λυδίας.