Οἱ ἰσχυρὲς πιέσεις τῆς πολιτικῆς ρευστότητος καθορίζουν τὶς κινήσεις τῶν παρατάξεων, μὲ πρώτη τὴν κυβέρνηση∙ ὁ Ναπολεοντίσκος εἶχε ἐλπίσει πολλὰ στὶς συναντήσεις μὲ τοὺς πολιτικοὺς ἀρχηγούς, ἀλλὰ χαμηλώνει ἀρκετὰ πλέον τοὺς τόνους, καθὼς εἶναι δεδομένο, ὅτι σχεδὸν ὅλοι θὰ ζητήσουν τὴν ἀπομάκρυνσή του -ἂν πᾶνε τελικὰ ὅλοι-, ἐνῶ ἡ συζήτηση στὴν Βουλὴ προβλέπεται ὅτι δὲν εὐνοεῖ πλέον τὶς κινήσεις ἀποπροσανατολισμοῦ. Τὰ σκάνδαλα μὲ τὰ λαθραῖα τσιγάρα, τὶς σχέσεις τοῦ ἀκροδεξιοῦ συνεταίρου του μὲ ἐγκλείστους ποινικοὺς καὶ ἡ ἀσυδοσία τῶν παρακρατικῶν μηχανισμῶν κυριαρχοῦν στὴν πολιτικὴ ἐπικαιρότητα, μαζὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση∙ ἡ τήρηση ἀποστάσεων ἀσφαλείας ὅλων σχεδὸν τῶν ὑπουργῶν καὶ ἡ ἀπουσία τους ἀπ’ τὰ τηλεπαράθυρα δείχνουν τὴν πολιτικὴ γύμνια τῆς κυβερνήσεως. Ἔστω κι ἂν ἀρχίζει Θέρος δὲν προετοιμάζεται ὁ κόσμος γιὰ τὶς διακοπές του, παρὰ μετράει καὶ ξαναμετράει τὶς ἀποταμιεύσεις του καὶ τὶς δαπάνες του.