Οἱ διαφωνίες Ἀμερικῆς, Εὐρώπης αὐξάνονται καὶ σὲ ζητήμα καθημερινῶν οἰκονομικῶν σχέσεων, πέραν τοῦ κλίματος καὶ τῆς ἀτλαντικῆς συμμαχίας∙ ἡ ἔγκριση ἀπ’ τὴν Γερουσία νέων κυρώσεων κατὰ τῆς Ρωσίας προκάλεσε τὴν ἄμεση ἀντίδραση τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ πολλῶν κυβερνήσεων, ὅπως τῆς γερμανικῆς. Οἱ Εὐρωπαῖοι χαρακτήρισαν ἀπαράδεκτη τὴν ἔνταξη στὶς ἑταιρεῖες ἀποκλεισμοῦ τῶν σχέσεων καὶ τὶς εὐρωπαϊκὲς ποὺ συνεργάζονται γιὰ τὸν Northstream2∙ ἐπισημαίνουν μάλιστα, ὅτι ἡ πράξη ἀποβλέπει στὸν περιορισμὸ τῶν εἰσαγωγῶν ρωσικοῦ ἀερίου, ὥστε νὰ προβοῦν οἱ Εὐρωπαῖοι στὴν ἀγορὰ ἀμερικανικοῦ. Μάλιστα προσθέτουν ὅτι θὰ ἀντιδράσουν ἀναλόγως∙ τὸ πρόβλημα αὐτὸ προστίθεται στὰ τόσα τῆς Οὐάσιγκτον, καθὼς συνεχίζονται οἱ ἀνακρίσεις γιὰ τὴν παρακώλυση τοῦ ἔργου τῆς δικαιοσύνης ἀπ’ τὸν πρόεδρο. Πρακτικά, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἀποδυναμώνεται ἡ προεδρικὴ ἐξουσία στὸ ἐσωτερικὸ καὶ στὸ ἐξωτερικό∙ δὲν ἁρμόζουν αὐτὰ σὲ ὑπερδύναμη καὶ μάλιστα σὲ ἐποχὴ πολλῶν διεθνῶν προβλημάτων ποὺ ἀπαιτοῦν ἄμεση παρέμβασή της.