Οἱ Πέρσες, κατὰ τοὺς Μηδικοὺς πολέμους, εἶχαν ἐπιδοθεῖ στὴν δήωση καὶ καταστροφὴ ὅλων σχεδὸν τῶν ἱερῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ, μὲ τὴν ἁρπαγὴ τῶν ἀναθημάτων καὶ τὴν πυρπόληση τῶν ναῶν∙ οἱ Ἴωνες μάλιστα, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσή τους, θέσπισαν τὴν διατήρηση τῶν ἐρειπίων ὅπως ἦταν, ὡς «ὑπόμνημα τοῖς ἐπιγιγνομένοις». «Καὶ μηδεὶς πιστεύσῃ τοῖς τοιαῦτα εἰς τὰ τῶν θεῶν ἐξαμαρτεῖν τολμῶσιν»∙ ὥστε κανεὶς νὰ μὴν πιστεύει ὅτι ἡ διατήρηση τῶν ἐρειπίων ἀποτελεῖ ἁμαρτία κατὰ τῶν θεῶν. «Ἀλλὰ καὶ φυλάττονται καὶ δεδιῶσιν»∙ ἀλλὰ καὶ τὰ διαφυλάττουν καὶ τὰ σέβονται. «Ὁρῶντες αὐτοὺς οὐ μόνον τοῖς σώμασιν ἡμῶν ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀναθήμασιν πολεμήσαντας»∙ διότι θὰ βλέπουν ἀπ’ τὰ ἐρείπια, ὅτι ὄχι μόνον ἐναντίον τῶν σωμάτων μας πολέμησαν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν ἀναθημάτων μας. Ἦταν ἀπόδειξη ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ πόλεμο δύο διαφορετικῶν πολιτισμῶν∙ τὸ πνεῦμα τῆς δημοκρατίας, ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνονταν, ἤθελαν νὰ καταστρέψουν οἱ Πέρσες.