Οἱ ὑποσχέσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου, γιὰ ταχεῖα ὁλοκλήρωση τῆς τρίτης ἀξιολογήσεως, θυμίζουν τὶς ἀντίστοιχες γιὰ τὶς προηγούμενες∙ ἡ ὑποδόση δὲν ἐγκρίνεται, παρὰ τὸν ἄλλο μῆνα, ἂν δυνηθεῖ ἡ κυβέρνηση ἐξοφλῆσαι τὰ χρέη της πρὸς τὸν ἰδιωτικὸ τομέα καὶ τοὺς συνταξιούχους περισσότερο. Ἀποδεικνύεται ὅτι οἱ Εὐρωπαῖοι ἐνδιαφέρονται σοβαρώτερα γιὰ τὰ ἀδύναμα στρώματα τοῦ λαοῦ παρὰ ἡ κυβέρνηση∙ οἱ μεταρρυθμίσεις παραπέμπονται στὶς ἑλληνικὲς καλένδες, καθὼς δὲν ὑπῆρξε οὔτε μνεία τοῦ πρωθυπουργοῦ γι’ αὐτὲς στὴν Θεσσαλονίκη. Στὸ Γιούρωγκρουπ προβλέπεται ἐπίταση τῶν πιέσεων, ἐνῶ ἡ καθυστέρηση τῶν μεγάλων ἐπενδύσεων, Ἑλληνικό, Σκουριές, Κασσιόπη, εἶναι δεδομένη, ἀλλὰ εἶναι καὶ αὐτὲς ποὺ διαμορφώνουν τὶς ἐντυπώσεις τῶν ἐπενδυτῶν γιὰ τὴν χώρα∙ ὅλοι σχεδὸν ἔχουν πεισθεῖ ὅτι ἡ εὐθύνη γιὰ τὶς καθυστερήσεις βαρύνει τὸ Μέγαρο Μαξίμου ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο. Ἀδυνατεῖ ἢ εἶναι ἀπρόθυμο ἐλέγξαι τοὺς ὑπουργοὺς καὶ τοὺς κομματικούς∙ αὐτὸ καὶ μόνο ἀρκεῖ ὡς διαπίστωση καὶ περισσεύει.