Πρὸς ἐκτόνωση βαίνει ἡ κορεατικὴ κρίση, καθὼς αἴρεται μᾶλλον ἡ στρατιωτικὴ ἀπειλὴ ἐκ μέρους τῶν Ἀμερικανῶν, ἀφοῦ Κίνα καὶ Ρωσία ἀναλαμβάνουν μεσολαβητικὸ ρόλο, γιὰ ἔλεχο τῶν πυρηνικῶν ὅπλων τοῦ κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος∙ ὁ δικτάτωρ δείχνει ὅτι περιορίζει τὶς προκλήσεις του, ἴσως διότι γνωρίζει, ὅτι, χωρὶς τὴν κινεζικὴ στήριξη, ἀπειλεῖται μὲ λιμοκτονία ὁ λαός του. Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Εὐρωζώνης, πρότεινε νὰ ὑπαχθοῦν σὲ διεθνῆ ἔλεγχο τὰ κορεατικὰ πυρηνικά, ὅπως ἔγινε καὶ μὲ τὰ ἰρανικά, καὶ βρίσκει εὐνοϊκὴ ἀπήχηση στὴν διεθνῆ κοινότητα∙ ἡ προσφυγὴ σὲ σπασμωδικὲς κινήσεις ἀπεφεύχθη, ἀλλὰ ὁ κίνδυνος εἶναι ἀκόμη ὑψηλός, διότι οὐδεὶς γνωρίζει τὶς ἀντιδράσεις τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ καθεστῶτος, ὅταν γιορτάζει τὴν ἐπιτυχία τῶν πυρηνικῶν δοκιμῶν. Ὁπωσδήποτε διαθέτει τὴν λαϊκὴ ἀποδοχή, ὅπως εἶπε καὶ ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν, ὅτι εἶναι διατεθειμένοι νὰ τρέφονται μὲ χόρτα γιὰ τὸν ἡγέτη τους. Αὐτὸ ὅμως ἔχει τὰ ὅριά του.