Ἡ διαφορὰ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὴν Θεσσαλονίκη καὶ τῶν Κώστα Καραμανλῆ καὶ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο πρὶν ἀπὸ μία ἑβδομάδα, εἶναι τέραστια, πέραν τῆς συγκρίσεως τῶν ὁμιλιῶν τους∙ ὁ πρόεδρος τῆς Νέας Δημοκρατίας κυκλοφόρησε στοὺς δρόμους τῆς συμπρωτεύουσας, μίλησε μὲ τὸν ἁπλὸ κόσμο, συζήτησε μὲ τοὺς νέους στὶς καφετέριες, ἐνῶ δὲν ὑστέρησαν καὶ οἱ πρώην πρωθυπουργοί∙ ἔδειξαν ὅτι ἔχουν ζωνταντὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ καὶ καταγράφουν τὰ προβλήματά του μὲ γόνιμο διάλογο μαζί του. Ὁ πρωθυπουργὸς βρέθηκε στὴν Διεθνῆ Ἔκθεση σιδηρόφρακτος, μὲ 4000 ἀστυνομικοὺς νὰ τὸν προστατεύουν σὲ κάθε του βῆμα, διότι οἱ διαδηλώσεις ἦταν πολλὲς καὶ μαζικές. Ἀγρίεψε πολὺ ὁ κόσμος…