Ἡ πετρελαιοκηλίδα στὸν Σαρωνικὸ ἦρθε ὡς χαριστικὴ βολὴ στὴν καταρρέουσα κυβέρνηση κι εἶναι ἁπλῶς θέμα χρόνου πλέον ἡ ἐξαφάνισή της∙ μᾶλλον, λόγῳ ἐγγενοῦς δειλίας καὶ ἀφροσύνης τοῦ Ναπολεοντίσκου θὰ γίνει μὲ ἕνα ἀκόμη ἀτύχημα, «ἑνὸς κακοῦ μύρια ἕπονται», ἀρκεῖ νὰ μὴν ἔχει τὴν μορφὴ τῆς συμφορᾶς, ὅπως ἡ ρύπανση τῶν παραλιακῆς ἀκτῆς. Τὸ κράτος ἀποδείχθηκε διαλυμένο πλήρως, καθὼς οἱ χειρισμοὶ ἦταν ὄχι μόνο ἀδέξιοι, ἀλλὰ καὶ ἐγκληματικῆς μορφῆς παραλείψεις, τὸν καταλογισμὸ τῶν ὁποίων ἄρχισαν ἤδη οἱ δικαστικὲς ἀρχές∙ φάνηκε, ὅτι δὲν εἶναι μόνο οἱ προγονικὲς ἀγκυλώσεις πρὸς τὸ παρακράτος τῆς διαφθορᾶς, ὅπως στὸ ἐμπόριο καυσίμων, ἀλλὰ καὶ οἱ διασυνδέσεις στὴν κορυφή, διότι κάτι ἄλλο ἔκανε ὁ ὑπουργὸς Ναυτιλίας ἐπὶ τετραήμερο στὸ Λονδίνο, συμπληρώνων, τὶς μέρες τῶν πυρκαϊῶν στὴν Ἀνατολικὴ Ἀττική, τὶς διακοπὲς τοῦ πρωθυπουργοῦ του μὲ μεγάλους ἐφοπλιστὲς στὶς μικρὲς Κυκλάδες. Ὅ,τι πιὸ βρώμικο εἶχε τὸ ΠΑΣΟΚ μεταφέρθηκε στὴν κορυφὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, μὲ ὁλόκληρη τὴν προῖκα του∙ ἔτσι ἐξηγεῖται ὅτι καὶ ἡ διαρροὴ τοῦ ὀπαδῶν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν ἔχει πάρει τὴν μορφὴ ἰσχυροῦ θαλασσίου ρεύματος καὶ δὲν ἀνακόπτεται μὲ πομφόλυγες γιὰ οἰκολογικὴ εὐαισθησία καὶ μέριμνα γιὰ τὰ χαμηλὰ εἰσοδήματα. Ὅλα αὐτὰ ἐξαχνώθηκαν μὲ τὶς διαδηλώσεις στὴν Θεσσαλονίκη καὶ τὴν ἀποκάλυψη τῆς διαφθορᾶς σὲ ἀπρόβλεπτα ἐπίπεδα.

Ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση βρίσκεται πλέον κυριολεκτικὰ στὸ κενὸ πάνω ἀπ’ τὸν γκρεμό∙ τὸ μεγάλο της χαρτί, ὁ πρωθυπουργός, ἔχει χάσει κάθε δυνατότητα ἐπαφῆς ἔστω κι ἀπὸ μακρυὰ μὲ τὸν κόσμο, ὅπως τὸ ἔδειξε ἡ σιδηρόφρακτη ἐμφάνισή του στὴν Θεσσαλονίκη. Ἡ ρύπανση τοῦ Σαρωνικοῦ ἀπέδειξε δύο πράγματα, πέραν τῆς διαλύσεως τοῦ κράτους, τὶς διασυνδέσεις μὲ τὴν διαφθορὰ στὸ λαθρεμπόριο καυσίμων καὶ τὸ ψέμμα τῆς οἰκολογικῆς εὐαισθησίας∙ τὰ στοιχεῖα γιὰ τὸ πετρελαιοφόρο βγαίνουν μὲ τὸ τσιγκέλι, ἐνῶ ἔχουν τεθεῖ τὰ ἐρωτήματα ἀπ’ τὴν πρώτη στιγμή: Πῶς ταξείδευε τὸ πλοῖο μὲ ἄδεια τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐμπορικῶν Πλοίων, καὶ μὲ δύο παρατάσεις μάλιστα, ὅταν ἡ Ἐπιθεώρηση ἔχει δικαίωμα ἐπιθεωρήσεως μόνο μέχρι 500 τόνους κι αὐτὸ ἦταν 3000; Ποιὰ ἦταν ἡ σύνθεση τοῦ πληρώματος καὶ γιατὶ δὲν γνωστοποιεῖται; Τί ἔκανε στὸ στενὸ αὐτὸ ἐπὶ διήμερον; Πῶς γίνεται νὰ πάρει νερά, χωρὶς ρωγμὴ σὲ λαμαρίνα; Μήπως γινόταν μεταφόρτωση πετρελαίου μόνο ἀπ’ τὶς δεξαμενὲς στὴν ἀριστερὴ πλευρὰ καὶ ἔτσι γύρισε καὶ κάθισε μὲ τὴν δεξιὰ στὸν βυθό; Γιατὶ δὲν κινητοποιήθηκαν ἀμέσως τὰ τόσα συνεργεῖα ἀπορυπάνσεως τοῦ Πειραιῶς ποὺ παίρνουν δουλειὲς μέχρι τὸν Περσικὸ Κόλπο; Ἀπὸ πότε τὰ βαπόρια καὶ τὰ συνεργεῖα τους δὲν δουλεύουν τὴν νύκτα; Μήπως μὲ τὸν σοσιαλισμό; Οἱ ἀπαντήσεις εἶναι ἀναμενόμενες.

Στὴν πραγματικότητα ἡ πετρελαιοκηλίδα ἐπιβεβαίωσε τὴν ἀνυπαρξία πρωθυπουργοῦ στὴν χώρα∙ εἴτε λόγῳ ἐξαρτήσεων ἀπέναντι στὶς παλαιοπασοκικὲς καὶ τὶς νεοπαγεῖς δεσμεύσεις μὲ τὰ ὑπόγεια κυκλώματα τῆς διαφθορᾶς, εἴτε λόγῳ χαρακτῆρος τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἡ Ἑλλὰς εἶναι πλέον ἀκυβέρνητη πλήρως, κι αὐτὸ τὸ καταγράφουν οἱ πάντες, ἐκτὸς καὶ ἐντὸς συνόρων, μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ δουλικοῦ γείτονός του. Μετὰ τὸ ναυάγιο τῆς νέας πολιτικῆς ἐξορμήσεως, γιὰ ἐπενδύσεις καὶ ἄνοιγμα στὶς ἀγορές, εἶναι ἀπαραίτητη καὶ γιὰ τὴν βραχυχρόνια ἐπιβίωση τοῦ ἀριστεροακροδέξιου σχήματος κάποια δυναμικὴ καὶ οὐσιαστικὴ παρουσία τοῦ ἀρχηγοῦ του∙ οἱ λαοὶ καὶ τὰ στρατεύματα ἀπαιτοῦν τὴν ἐμφάνιση στὴν κρίση τοῦ ὅποιου ἀρχηγοῦ -ἡ φράση, «ὁ βασιλεὺς ἀπέθανε, ζήτω ὁ βασιλεύς», αὐτὴν ἔννοια ἔχει-, διαφορετικὰ διαλύονται. Ὁ πρωθυπουργὸς κλείσθηκε στὸ Μέγαρο Μαξίμου κι ἀποφεύγει τὴν δημόσια ἐμφάνισή του καὶ πολὺ περισσότερο τὴν ἀνάληψη τῆς εὐθύνης, γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς παραλιακῆς γραμμῆς, τὴν φυγὴ τῶν τουριστῶν καὶ τὴν ματαίωση τῶν κρατήσεων γιὰ τὸ προσεχὲς ἔτος∙ ὅσο κι ἂν εἶναι ἀδιάβαστος καὶ ἄμοιρος ἑλληνικῆς παιδείας, ἔστω καὶ διαισθητικὰ γνωρίζει, ἀκόμη κι ἀπ’ τὰ μαθητικὰ συμβούλια, ὅτι εἶναι ἄκρως ἀπαραίτητη ἡ δημόσια παρουσία του. Ἑπομένως ἡ ἀπουσία κάτι ἄλλο ὑποκρύπτει∙ τὸ προσωπικὸ εἶναι μᾶλλον τὸ κύριο, ἡ δειλία δὲν καταπολεμεῖται, ἀλλὰ μήπως ἔφθασαν πληροφορίες γιὰ καταστάσεις στὸ ἐξωτερικό, ὅπως στοὺς Ρότσιλντ;

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι ἡ παρελθοῦσα ἑβδομάδα ἐπέτεινε τὴν πολιτικὴ ἀπομόνωση τῆς κυβερνήσεως∙ τὴν προπροηγούμενη εἶχαν καταβληθεῖ ὑπεράνθρωπες προσπάθειες γιὰ τὴν συγκέντρωση κάποιων ὀπαδῶν, κατὰ τὴν μετάβαση τοῦ Ναπολεοντίσκου στὰ περίπτερα τῆς ἐκθέσεως ἢ καὶ κατὰ τὴν εἴσοδό του γιὰ τὴν ὁμιλία του. Ἡ ἀποτυχία ἦταν παταγώδης, οὔτε τὰ μέλη τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς δὲν ἐμφανίσθηκαν, καὶ πολὺ περισσότερο τῶν τοπικῶν ἐπιτροπῶν οἱ ὁποῖες στὴν πράξη εἶναι διαλυμένες, ἐνῶ καὶ οἱ ἔμμισθοι κομματικοὶ ὑπάλληλοι χάθηκαν, διότι ζητοῦσαν τὴν ἐξόφληση τῶν μισθῶν τους, ἀφοῦ ἔχουν νὰ πληρωθοῦν πολλοὺς μῆνες∙ ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ ἡ ραγδαία διαρροὴ τῶν όπαδῶν του, ἀλλὰ καὶ ὁ φόβος γιὰ τὶς διεργασίες στὸ ΠΑΣΟΚ∙ σκέπτονται, καὶ καλῶς σὲ αὐτό, ὅτι, ἂν ἔχει κάποια ἐπιτυχία τὸ σχῆμα, τότε χάνονται καὶ οἱ τελευταῖοι πασοκογενεῖς. Στὸ Μέγαρο Μαξίμου τοὺς ἔχει πιάσει τεταρταῖος πυρετός, διότι οἱ νεαροὶ καὶ ἄκαπνοι σύμβουλοι βλέπουν τὸ τί σημαίνει τυχαῖο γεγονός∙ εἶχαν πιστεύψει, ὅτι «ὅλα εἶναι εὔκολα», ἀφοῦ διαθέτουν τὸν ἔλεγχο τῆς διαπλοκῆς καὶ τὶς εὐλογίες τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων. Ἄλλωστε ποτὲ δὲν εἶχαν ἔστω καὶ ἐπιφανειακὴ ἐπαφὴ μὲ τὸν ἁπλὸ κόσμο∙ τὸ πατρικό τους κόμμα ἦταν παραμάγαζο τῶν κρατικῶν κονδυλίων τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἔτσι γιὰ νὰ λέει ὅτι εἶναι ἀριστερά. Βρίσκονται στὴν μέση τοῦ κυκλῶνος καὶ χωρὶς αἴσθηση τῆς μορφῆς του.

Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἔδειξε στὴν Θεσσαλονίκη, ὄχι μόνο ὅτι γνωρίζει σὲ βάθος τὰ προβλήματα τῆς χώρας καὶ ὅτι προτείνει τὴν μόνο διέξοδο ἀπ’ τὴν κρίση, σὲ πλήρη συνεργασία μὲ τοὺς Εὐρωπαίους, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἔχει τὴν εὐαισθησία ποὺ ἀπαιτοῦν οἱ κρίσιμες στιγμές της∙ ἀπέφυγε τὶς κορῶνες τῆς καταστροφολογίας -ἁπτῆς ἄλλωστε μετὰ τὴν ρύπανση τοῦ Σαρωνικοῦ-, γιὰ νὰ διατηρήσει τὴν ἠρεμία καὶ τὴν σύνεση στὸν λαό. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέση τοῦ ὑπεύθυνου ἡγέτη κι ὄχι οἱ κραυγὲς καὶ οἱ κορῶνες∙ κερδίζει ἔτσι περισσότερο τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ κόσμου καὶ διασφαλίζει τὴν συμμετοχή του στὸ βαρὺ ἔργο ἀναμορφώσεως τῆς πατρίδος καὶ ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας. Τὰ τελευταῖα στοιχεῖα δὲν ἐπιβεβαιώνουν -ἂν δὲν διαψεύδουν- τὶς πληροφορίες γιὰ ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση τὸ 2018∙ ὁ ρυθμὸς ἀναπτύξεως γιὰ φέτος ψαλιδίζεται, ἄγνωστο πόσο, διότι θὰ κριθεῖ ἀπ’ τὶς ἐπιτώσεις τῆς πετρελαιοκηλίδος, ἡ ὑστέρηση τῶν δημοσίων ἐσόδων αὐξάνεται, τὰ νέα μέτρα βρίσκονται ἐπὶ θύραις, καὶ τὸ Γιούρωγκρουπ ἦταν πολὺ αὐστηρὸ ἀπέναντί μας. Μὲ κορῶνες δὲν συμμαζεύονται τὰ πράγματα, διότι ὁ χειμῶνας «δὲν βγαίνει» γιὰ τὶς περισσότερες οἰκογένειες, ὅσο κι ἂν κάνουν καὶ ξανακάνουν τοὺς λογαριασμούς, ὅλο καὶ θὰ ἀφήσουν ἐκκρεμότητες μὲ τὴν Ἐφορία καὶ οἱ κατασχέσεις εἶναι πολλὲς καὶ δυσβάστακτες. Ἡ ἔκρηξη τοῦ κόσμου θεωρεῖται πλέον δεδομένη…