Ὁ Ναπολεοντίσκος ἦταν ἀξιοθρήνητος στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο, ὅπου ἔδωσε τὴν ἐντύπωση τεθλιμμένου συγγενοῦς γιὰ τὴν ἀπώλεια τῆς ἐξουσίας∙ παγεροὶ στὸ ὕφος καὶ ἀνέκφραστοι οἱ ὑπουργοί του ἔδειχναν στὸ πρόσωπό τους, ὅτι δὲν καταλάβαιναν τὸ τί ἔλεγε. Οὔτε μία νότα αἰσιοδοξίας καὶ θάρρους, μετὰ τὰ ἀμείλικτα κτυπήματα ἀπ’ τὴν κατάρρευση τοῦ σχεδίου του γιὰ ἐπενδύσεις καὶ τὴν συμφορὰ τῆς πετρελαιοκηλίδος∙ οὐδέποτε τὸν εἶδαν σὲ παρόμοια κατάσταση ἀπογοητεύσεως καὶ ἀπαισιοδοξίας. Τὸ ὅριο τοῦ τέλους Νοεμβρίου, γιὰ ὁλοκλήρωση τῶν προαπαιτουμένων ἀπὸ κανέναν δὲν εἰσακούσθηκε, καθὼς ἀμέσως μετὰ συζητοῦσαν μεταξύ τους ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ τὶς προσωπικές τους ἐκκρεμότητες, σὰν νὰ ἔχουμε εἰσέλθει πλέον κανονικὰ σὲ προεκλογικὴ περίοδο∙ τὰ δημοσιονομικὰ στοιχεῖα καὶ οἱ ἐκκρεμεῖς μεταρρυθμίσεις δὲν συνάδουν μὲ τὶς ἐξαγγελίες τοῦ πρωθυπουργοῦ. Ἀπέδειξε γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ πόσο ἀδιάβαστος εἶναι∙ προτίμησε μὲ προσωπική του δήλωση νὰ διαψεύσει τὸν παρακαθήμενο ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν στὰ ἀδιάψευστα…