Τὰ τρία προβλήματα, διαφθορά, συνέταιρος, ὕφεση, ἀποτελοῦν τὸν ἐφιάλτη τοῦ Ναπολεοντίσκου, διότι ἀπ’ τὴν ἀντιμετώπισή τους ἐξαρτῶνται οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις σὲ σύντομο χρόνο∙ ἡ πετρελαιοκηλίδα μὲ τὰ ξενοδοχεῖα καὶ τὰ καζίνο τοῦ Λονδίνου ἀπέδειξαν τὶς ἐξαρτήσεις του ἀπ’ τὰ κυκλώματα τοῦ λαθρεμπορίου καυσίμων καὶ τῶν προεκτάσεών τους, ἀλλὰ τὰ ψεύδη τοῦ συνεταιράκια προκάλεσαν τὴν ἔρευνα τῆς Διεθνοῦς Ἀρχῆς κατὰ τῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς μεταφορᾶς της καὶ στὴν ἀξιολόγηση, ὁπότε ἴδομεν… Οἱ ἀντιδράσεις στὸ κυβερνητικὸ ἀπόκομμα εἶναι χειρότερες ἀπὸ ἐκεῖνες στὸν ΣΥΡΙΖΑ∙ ἔτσι εἶναι ὑποχρεωμένο ἐκπέμπειν τὴν γνήσια ἀκροδεξιά του φύση, γιὰ συγκράτηση βουλευτῶν καὶ ὅσων ὀπαδῶν γίνεται. Ἡ ὕφεση ὅμως ἐπανέρχεται τροπαιοφόρος καὶ φέρνει μαζί της τὶς παρατηρήσεις τοῦ κουαρτέτου, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀδυναμία ἐκπληρώσεως τῶν ὅρων τοῦ μνημονίου∙ ὁ τελευταῖος σχεδιασμὸς τοῦ Μαξίμου τινάζεται στὸν ἀέρα, ὅπως ὅλοι, ἀλλὰ μὲ συνοδεία τὴν πλήρη διάλυση τοῦ κόμματος.