Ἡ ἐκτόνωση στὴν κατάσταση στὸ Ἰρακινὸ Κουρδιστὰν ἐξελίσσεται ὁμαλά, καθὼς ὁ πρόεδρός του ἀποφεύγει τὴν κήρυξη τῆς ἀνεξαρτησίας του, μὲ τὴν ἀναγνώριση τοῦ ἀποτελέσματος τοῦ δημοψηφίσματος καὶ ἄρχισε διάλογο μὲ Ἰράκ, Τουρκία καὶ Ἰράν∙ τὸ κρίσιμο θέμα εἶναι ἡ παράδοση τοῦ ἐλέγχου τῶν ἀεροδρομίων του καὶ τῶν μεθοριακῶν διαβάσεων στὴν κυβέρνηση τῆς Βαγδάτης. Μᾶλλον στὸ τέλος θὰ ὑποχωρήσει, διότι ἡ Μόσχα τοῦ κατέστησε εὐθέως σαφές, ὅτι δὲν θὰ ἀναγνωρίσει τὴν ἀνεξαρτησία, ἐνῶ καὶ ἡ Οὐάσιγκτον ἀκολουθεῖ παρόμοια στάση∙ στὴν Συρία, ἡ πλήρης κατάληψη τῆς Ράκκας καθυστερεῖ, λόγῳ ἐσωτερικῶν προβλημάτων στοὺς Κούρδους της, οἱ ὁποῖοι βλέπουν, ὅτι δὲν θὰ τοὺς ἐπιτρέψουν οἱ Ἀμερικανοὶ τὴν αὐτονομία τους, παρὰ τὶς ὑποσχέσεις τους καὶ τὴν δαψιλῆ οἰκονομικὴ καὶ στρατιωτικὴ βοήθεια. Γνωρίζουν κι αὐτοὶ ὅτι θὰ ἔχουν τὴν τύχη τῶν ὁμοεθνῶν τους στὸ Ἰράκ∙ βλέπουν ὅτι δύσκολα πολὺ βρίσκεται ἄλλη πολιτικὴ κατεύθυνση.