Ὁ Ἰσοκράτης εἰς τὸν «Πανηγυρικόν» του ἐπέμεινε, ὅτι ἔπρεπε ἡ ἐκστρατεία κατὰ τῆς Ἀσίας καὶ ἡ κατάλυση τῆς περσικῆς αὐτοκρατορίας νὰ γίνει στὶς ἡμέρες ἐκεῖνες∙ ἡ ἐκστρατεία τῶν Σπαρτιατῶν στὴν Μικρὰ Ἀσία καὶ οἱ νίκες τοῦ Ἀγησιλάου κυρίως, ὅπως καὶ ἡ ἐπιστροφὴ τῶν μυρίων ἐθεωροῦντο ἐπαρκὴς ἀπόδειξις τῆς διαλύσεως τῆς αὐτοκρατορίας. «Ἄξιόν δ’ ἐπὶ τῆς νῦν ἡλικίας ποιήσασθαι τὴν στρατείαν»∙ εἶναι δὲ ἀπαραίτητο στὶς δικές μας μέρες νὰ γίνει ἡ ἐκστρατεία. «Ἵν’ οἱ τῶν συμφορῶν κοινωνήσαντες»∙ ὅπως ὅσοι ὑπέστησαν τὶς συμφορὲς ἀπ’ τὸν Πελοποννησιακὸ πόλεμο. «Οὗτοι καὶ τῶν ἀγαθῶν ἀπολαύσωσι καὶ μὴ πάντα τὸν χρόνον δυστυχοῦντες διαγάγωσιν»∙ αὐτοὶ νὰ ἀπολαύσουν καὶ τὰ ἀγαθὰ τοῦ περσικοῦ πλούτου καὶ νὰ μὴν ὑφίστανται σὲ ὁλόκληρη τὴν ζωή τους κατάσταση δυστυχίας. Οἱ ἔφοροι ὅμως τῆς Σπάρτης φρόντισαν γιὰ τὴν σύναψη τῆς Ἀνταλκιδείου εἰρήνης καὶ τῆς ὑποταγῆς καὶ τῆς Ἑλλάδος στοὺς Πέρσες.