Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐμφανίσθηκε στὴν Θεσσαλία σιδηρόφρακτος σὰν κλέφτης φρουρούμενος καὶ χάθηκε, χωρὶς καμμία ἐπαφὴ μὲ τὸν ἁπλὸ κόσμο∙ δηλαδὴ δὲν πάτησε χῶμα Θεσσαλικό, μίλησε μὲ μερικοὺς ἐπιχειρηματίες στὸ παλιὸ κεραμοποιεῖο τοῦ Τσαλαπάτα στὸν Βόλο, στὴν εἴσοδο τῆς πόλεως, μὲ ἀποκλεισμένη τὴν περιοχή∙ στὴν συνέχεια πῆγε στὸ ξενοδοχεῖο Ἰμπέριαλ τῆς Λάρισας, πάλι ἐκτὸς πόλεως καὶ μίλησε στὸ ἀναπτυξιακὸ συνέδριο, ἀλλὰ ἡ εἴσοδος ἐπιτρεπόταν μὲ αὐστηρὲς προσκλήσεις καὶ αὐστηρότατο σωματικὸ ἔλεγχο. Γύρω ἀπ’ τὸ ξενοδοχεῖο χιλιάδες Θεσσαλοί, ἀγρότες, ἐργαζόμενοι, μικρομεσαῖοι, φοιτητές, διαδήλωναν, ἀλλὰ οἱ χίλιοι ἀστυνομικοὶ καὶ οἱ δέκα διμοιρίες ΜΑΤ, εἶχαν φτιάξει φράγμα ἀδιάβατο. Δὲν ἔχει ἔρθει σὲ καμμία ἐπαφὴ μὲ τοὺς ἁπλοὺς ἀνθρώπους ἐπὶ δύο χρόνια σχεδόν.