Στὴν ἀναζήτηση τῆς σανίδος σωτηρίας του, ἢ τουλάχιστον προσκαίρου ἐπιβιώσεώς του, στὴν Ἀμερικὴ ἐπιδίδεται ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ τὸ πενθήμερο ταξεῖδι του στὴν ὑπερατλαντικὴ δημοκρατία∙ γνωρίζει ὅτι εἶναι ἡ τελευταία του ἐλπίδα, πρὶν ἀπ’ τὸν καταποντισμό του στὰ Τάρταρα, διότι ἤγγικεν ἡ ὥρα τῆς λογοδοσίας. Ὁ ἴδιος καὶ ὁ συνεταιράκιάς του προσφέρουν τὰ πάντα στὸν Ντόναλντ Τράμπ, μὲ τὸν ὁποῖο, ὅπως ἀποδεικνύεται ἔχουν τὴν ἴδια ἰδεολογία στὴν πράξη, ἀλλὰ καὶ θεώρηση τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς∙ δηλαδὴ ὁ ἀριστεροακροδέξιος συνεταιρισμὸς ταυτίζεται πλήρως καὶ ἐξαρτᾶται ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κερδοσκοπικὰ κεφάλαια στὴν διεθνῆ πολιτικὴ καὶ στὴν ἐσωτερικὴ διακυβέρνηση. Ἔτσι παραδίδουν κάθε τι στὴν Οὐάσιγκτον, τὴν Σούδα, ὡς κύρια βάση καὶ τὸ Καστέλλι ἢ τὴν Κάρπαθο συμπληρωματικά, τὴν προμήθεια ἀμερικανικοῦ φυσικοῦ ἀερίου καὶ πετρελαίου, μὲ τὴν κατασκευὴ μεγάλων ἔργων στὴν Ἀλεξανδρούπολη, ἀκόμη καὶ τὴν παραχώρηση τῶν χρυσωρυχείων τῶν Σταγείρων καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ -ἐξ οὗ καὶ οἱ προκλητικὲς καθυστερήσεις στὴν ἐκπλήρωση τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεων τῆς χώρας πρὸς τὶς ἀνάδοχες ἑταιρεῖες, διότι ἄλλοι τοῦ κυκλώματος τῶν κερδοσκόπων ἐνδιαφέρονται- καὶ τῆς ὑπονομεύσεως τῆς εὐρωπαϊκῆς πορείας, ὅπως καὶ τῆς ἑνιαίας εὐρωπαϊκῆς ἀμύνης. Ἡ ὁμογένεια δὲν φαίνεται νὰ ἀποδέχεται τὶς παραχωρήσεις αὐτές, διότι γνωρίζει τὸ ποῦ ὁδηγοῦν∙ ἔτσι τηροῦν τὰ μεγάλα ὀνόματά της ἀποστάσεις ἀσφαλείας.

Ἡ προκλητικὴ διαφοροποίηση ἀπ’ τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ ἔχει ἐνοχλήσει ἀρκετὰ τοὺς Εὐρωπαίους, παρὰ τὰς τυχαίας δηλώσεις συμπαθείας κάποιων ὑπὸ ἀναχώρηση στελεχῶν της∙ ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων ἐνισχύει συνεχῶς τὶς δυνάμεις του καὶ παρεμβαίνει ἀποφασιστικὰ στὴν διαδικασία πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρώπης. Ἡ διαφοροποίησή του μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες στὰ θέματα τοῦ Ἰρὰν καὶ τῆς Οὐνέσκο, μὲ τὴν στήριξη τῆς Ρωσίας καὶ τῆς Κίνας, ἀνατρέπει ἄρδην τὴν διεθνῆ ἰσορροπία∙ ἡ Εὐρώπη ἀποκτᾶ τὴν δική της παρουσία στὶς παγκόσμιες ἐξελίξεις, γιὰ πρώτη φορὰ σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν Ἀμερικὴ στὴν μεταπολεμικὴ περίοδο. Ὅλοι οἱ Εὐρωπαῖοι στὴριξαν τὴν ἑνιαία στάση, κυρίως οἱ χῶρες τῆς Εὐρωζώνης, μὲ μοναδικὴ ἐξαίρεση τὸν Ναπολεοντίσκο, ὁ ὁποῖος ταυτίζεται ἀπολύτως μὲ τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο, παρὰ τὴν ἔντονη ἀμφισβήτησή του καὶ στὴν Ἀμερική∙ ἡ ἑνιαία εὐρωπαϊκὴ ἄμυνα σημαίνει, ἑνιαῖο σύστημα ἐξοπλισμῶν καὶ στρατηγικῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ ἑνιαίου χώρου, ὅπως τόνισε καὶ χθὲς τηλεοπτικὰ ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν. Γιὰ τὴν Εὐρωζώνη, ὁ πιὸ σημαντικὸς στρατηγικὸς χῶρος εἶναι ἡ Νοτιοανατολικὴ πτέρυγά της, δηλαδὴ ἡ Ἑλλάς, μὲ ἀντιπάλους της τὴν τρομοκρατία καὶ τὸν ἰσλαμικὸ θρησκευτικὸ φανατισμό. Ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ παραχωρηθεῖ ἡ Σούδα, ἀλλὰ ὄχι παίζοντας στὸ καζίνο, παρὰ στὸ ΝΑΤΟ, μὲ τὴν σύμφωνη γνώμη τῆς ἀξιωματικῆς τουλάχιστον ἀντιπολίτεύσεως, ὅπως εἶχαν κάνει Νικόλαος Πλαστήρας καὶ Ἀλέξανδρος Παπάγος γιὰ τὴν ἔνταξή μας στὴν βορειοατλαντικὴ συμμαχία.

Ἡ συγκάλυψη τῆς ὑποδουλώσεώς του στοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους ἐπιχειρεῖται ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο μὲ τὰ ἀναπτυξιακὰ συνέδρια καὶ τὴν προβολὴ τῆς δουλικότατης διαπλοκῆς∙ ἀποδεικνύεται ὅμως ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετή, διότι ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση ἐπικαλύπτει τὶς κινήσεις του, ὅπως αὐτὴ τὸν ὑποχρέωσε στὸ νὰ μὴν πατήσει χῶμα θεσσαλικὸ σὲ Βόλο καὶ Λάρισα, ἀλλὰ νὰ ἐπιθεωρήσει τὴν Θεσσαλία ἀπὸ μαχητικὸ ἀεροσκάφος. Στοὺς δρόμους διαδήλωναν χιλιάδες, ἀγρότες, ἐργάτες, φοιτητές∙ ἦταν στὴν πράξη οἱ ἴδιοι ποὺ τὸν ἀνέβασαν στὴν ἐξουσία, ἀλλὰ τὸν βλέπουν τώρα νὰ ὑπερίπταται τῶν αἰθέρων∙ τὰ ἀναπτυξιακὰ συνέδρια δὲν ἔχουν ἐπιτυχία οὔτε καὶ ἀντίκρυσμα, ὅταν δὲν ἔλεγχει τὰ λεγόμενά του ὁ πρωθυπουργός, ἔτσι ἔχει συνηθίσει στὸ ψέμμα καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει, ὅπως μὲ τὴν ἐξαγγελία ὅτι παραδίδεται μέχρι τὸ τέλος τοῦ χρόνου τὸ νότιο τμῆμα τοῦ Ε65, ἐνῶ δὲν προκηρύχθηκαν ἀκόμη οἱ διαγωνισμοὶ γιὰ τὴν ἀνάθεσή του. Ἡ στροφὴ πρὸς τὸν κεντρῶο χῶρο, μὲ προβολὴ τὴν πλήρη ὑποταγὴ στὴν ἀμερικανικὴ ἐξουσία, ὅπως εἶχε κάνει καὶ ὁ ἱδρυτὴς τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἀποτυγχάνει παταγωδῶς∙ δὲν εἶναι ἴδιες οἱ ἐποχές, οὔτε ἴδιες οἱ προσωπικότητες, καὶ μετατρέπεται εἰς ὕβριν πρὸς ὅσους ψήφισαν τὸν σοσιαλισμὸ πρὸ τεσσαρακονταετίας ἡ παρομοίωση καὶ μόνο. Καὶ αὐτὸ πληρώνεται ἄσχημα.

Ἡ ἀξιολόγηση δὲν ὁλοκληρώνεται∙ οἱ Εὐρωπαῖοι τὸ γνωρίζουν καὶ ἀφήνουν τὰ πράγματα νὰ ἐξελιχθοῦν μόνα τους, μὲ λόγους εἰρωνείας στὸ βάθος, «παρηγοριὰ στὸν ἄρρωστο ὥσπου νὰ βγεῖ ἡ ψυχή του»∙ ἡ κατάρρευση τῶν δημοσίων ἐσόδων ἀποβαίνει τὸ κύριο πρόβλημα, διότι ἡ ὑστέρησή τους τὸν Σεπτέμβριο εἶναι χαώδης, λιγώτεροι ἀπ’ τοὺς μισοὺς Ἕλληνες πλήρωσαν, ἔστω καὶ τὶς μικρὲς δόσεις. Ἔχει ἐξαντληθεῖ ἡ φοροδοτικὴ ἱκανότης τοῦ κόσμου κι ὅλοι φροντίζουν νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἐπιβίωση τῆς οἰκογενείας τους, κι ἂς πᾶνε φυλακή∙ ἄλλωστε δὲν μπορεῖ νὰ κλείσει τοὺς μισοὺς Ἕλληνες μέσα, κάποια ἄλλη λύση θὰ δοθεῖ, ὅπως ἔγινε καὶ μετὰ τὸν πόλεμο. Ὁ Ναπολεοντίκος διέκοψε τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ δευτέρου προγράμματος, μόλις ἀνέλαβε τὴν ἐξουσία, μὲ ἀποτέλεσμα, πέραν τοῦ τρίτου μνημονίου, 100 δις, τῶν κεφαλαιακῶν ἐλέγχων, τῶν φόρων δεκαπέντε δις εὐρὼ καὶ τετάρτου μνημονίου μέχρι τὸ 2060, νὰ στερηθεῖ ἡ χώρα τὶς ἐπιστροφὲς ἀπ’ τὶς ἄλλες κεντρικὲς τράπεζες τῆς Εὐρωζώνης πέντε δις ἀπ’ τὰ κέρδη τῶν ἑλληνικῶν ὁμολόγων, ὅπως εἶχε συμφωνήσει ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς τὸν Νοέμβριο τοῦ 2012∙ ἐὰν εἶχαν εἰσπραχθεῖ τὰ κεφάλαια αὐτά, τὸ ἀσφαλιστικό μας σύστημα δὲν θὰ εἶχε πρόβλημα καὶ θὰ εἶχαν ἀποφευχθεῖ οἱ περικοπὲς τῶν συντάξων. Ὑπηρέτησαν τὰς ἐντολὰς τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, ἀλλὰ τὸ πλήρωσε ὁ ἑλληνικὸς λαός. Τὸ κατάλαβε, ἔστω κι ἀργά…

Τὸ σημαντικότερο εἶναι ἡ μεγάλη πολιτικὴ μεταστροφὴ τοῦ κόσμου∙ ἡ κοροϊδία φθάνει πλέον καὶ στοὺς ἐλαχίστους πιστοὺς ποὺ εἶχαν ἀπομείνει στὸν Ναπολεοντίσκο, ἀκόμη καὶ ὡς κρατικοδίαιτοι. Ὅλοι τους ἔχουν μεγαλώσει μὲ τὸν ἀντιαμερικανισμὸ στὸ αἷμα τους, ἐνῶ κατάλαβαν πολὺ ἀργὰ τὸ πόσο δουλικὸ ἦταν τὸ ΠΑΣΟΚ στοὺς ὑπερατλαντικοὺς ἐντολεῖς του∙ κατὰ κάποιαν ἔννοιαν ὅμως ὁ σοσιαλισμὸς ἔδειξε ὅτι κάλυπτε κάποιες βασικὲς ἀνάγκες, ὑπηρέτησε τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ἔδωσε στὸν κόσμο αὐξήσεις τῶν ἀποδοχῶν του, ἐνῶ ἦταν μειώσεις στὴν πράξη. Ἀλλὰ ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση ἔχει ἀποτύχει ἐντελῶς στὴν προπαγάνδα της, ἔστω κι ἂν ἤλεγξε ἀπολύτως τὴν διαπλοκὴ στὴν χώρα∙ δὲν ἀνέβηκε στὴν ἐξουσία, χάρις στὴν προπαγάνδα της, ὅσο ἐξ αἰτίας τῶν μνημονίων καὶ μάλιστα ὁριακά, μὲ τὴν μικρότερη πλειοψηφία στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία. Τώρα τὸν ἐγκαταλείπουν δρομαῖοι καὶ οἱ λίγοι πιστοὶ ἀριστεροί, λόγῳ ἀποκαλύψεως τῆς ἀπολύτου ἐξαρτήσεώς του ἀπ’ τὰ ἀμερικανικὰ κυκλώματα ἀπ’ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς πολιτικῆς του ἐμφανίσεως∙ οἱ ἀριστεροὶ ἀντιδροῦν μὲ τὸν δικό τους μονοσήμαντο τρόπο, χειρότερο κι ἀπὸ ἐκεῖνο τῶν πιστῶν ὀπαδῶν τῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν. Παράδειγμα εἶναι ὁ Στάλιν, ἐξόντωσε ὅλους τοὺς ἀντιπάλους του μὲ τὴν κατηγορία τῆς ἰδεολογικῆς προδοσίας∙ αὐτὸ ἀντιλαμβάνονται οἱ τελευταῖοι πιστοὶ Συριζαῖοι καὶ φεύγουν τρέχοντας, ἔστω καὶ πρὸς τὴν Νέα Δημοκρατία, τὴν θεωροῦν γνησιότερη πολιτικά.