Στὴν Εὐρωζώνη εἶναι διάχυτη ἡ ἐντύπωση ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος ἐσκεμμένως ἀπουσιάζει ἀπ’ τὴν εὐρωπαϊκὴ κοσμογονία∙ στὸ πρῶτο Εὐρωσυμβούλιο, μετὰ τὶς ἐκλογὲς σὲ πολλὲς χῶρες καὶ ἐνῶ ἔχει καταλήξει σὲ πλήρη συμφωνία ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων γιὰ τὴν ἐκκίνηση τῆς διαδικασίας πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνώσεως, ὅλοι οἱ ἑταῖροι ἐμφανίσθηκαν χθὲς στὶς Βρυξέλλες μὲ τὶς προτάσεις τους, ἂν καὶ τὶς εἶχαν ὑποβάλει ἐγκαίρως γιὰ νὰ διανεμηθοῦν στοὺς ὁμολόγους τους. Ὁ πρωθυπουργός, ὄχι μόνο δὲν ἔχει ὑποβάλει καμμία πρόταση, ἀλλὰ ἀντιθέτως προσθέτει προβλήματα στὸ συμβούλιο, ὅπως μὲ τὶς συμφωνίες τους στὴν Οὐάσιγκτον∙ αὐτὲς θεωροῦνται ὡς εὐθεῖα ὑπονόμευση τῆς ἑνιαίας ἀμύνης τῆς Εὐρώπης, ἀπ’ τὴν χώρα μὲ τὴν στρατηγικότερη θέση στὴν Εὐρωζώνη. Δύσκολα πολὺ δέχονται ὅτι αὐτὸ γίνεται τυχαῖα.