Ἡ διευθέτηση τῆς κουρδικῆς αὐτονομίας ἀναδύεται ὡς τὸ κρίσιμο πρόβλημα πλέον στὴν Μέση Ἀνατολή, μετὰ τὴν ἧττα τοῦ χαλιφάτου∙ στὸ Ἰράκ, οἱ Κοῦρδοι ἀποχώρησαν ἀπ’ τὸ Κιρκοὺκ καὶ τὶς πλούσιες πετρελαιοπηγές του, ἐνῶ ἀντιμετωπίζουν καὶ τὴν διακοπὴ τῶν ἀεροπορικῶν ἐπικοινωνιῶν τους, μὲ τὸ κλείσιμο τῶν συνόρων ἀπ’ τὴν Βαγδάτη καὶ τὴν Ἄγκυρα, μαζὶ μὲ τὴν ἀπειλὴ διακοπῆς τῶν ἐξαγωγῶν πετρελαίου. Οἱ ἀντίπαλοί τους παίζουν μὲ τὴν οἰκονομική τους ἀντοχή, καθὼς δὲν ἐπιθυμοῦν λύση τῶν προβλημάτων μὲ πόλεμο. Στὴν Συρία, οἱ κουρδικὲς δυνάμεις κατέλαβαν τὴν Ράκκα, μὲ τὴν βοήθεια τῶν Ἀμερικανῶν, καὶ διακηρύσσουν ὅτι θὰ ἐφαρμόσουν δημοκρατία, ἀλλὰ δὲν ἐπιβεβαιώνεται ἡ σύμπραξη τῆς Οὐάσιγκτον στὰ ὑπόλοιπα∙ ἀντιθέτως τὰ τουρκικὰ στρατεύματα παραμένουν στὸ Ἰντλίμπ, μὲ τὴν ἀνοχὴ τῶν Ρώσων.