Τὸ πρόβλημα τῆς σεξουαλικῆς παρενοχλήσεως ἔχει λάβει σοβαρὲς διαστάσεις σὲ δύο χῶρες, στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ στὴν Γαλλία καὶ ἀπὸ γυναῖκες τῆς ἕβδομης τέχνης ἢ καὶ ἄλλες ἐπώνυμες∙ ἀφορμὴ ἦταν οἱ κατηγορίες κατὰ τοῦ μεγιστᾶνος τοῦ Χόλλυγουντ, ὅτι καταπίεζε σεξουαλικὰ τὶς ἠθοποιούς, πρὶν τὶς ἐπιλέξει σὲ μεγάλα ἔργα∙ ὁ ἴδιος ζήτησε συγνώμην γιὰ τὴν στάση του, παραιτήθηκε ἀπ’ τὴν ἑταιρεία του καὶ βρέθηκε στὸν Καιάδα. Ὁπωσδήποτε οἱ ἀνήκεστες παρενοχλήσεις εἶναι καταδικαστέες, ἀλλὰ ἡ Κατρὶν Ννενὲβ τήρησε ἀποστάσεις ἀπ’ τὶς καταγγελίες καὶ ζήτησε προσοχὴ ἀπ’ τὶς γυναῖκες∙ τὸ χαμόγελο, τὸ πείραγμα, ἡ πονηρὴ ματιὰ εἶναι μέσα στὴν φύση τοῦ ἀνθρώπου καὶ περισσότερο τῆς γυναίκας. Μπορεῖ νὰ ζήσει ἡ γυναῖκα, χωρὶς πείραγμα, ὑπαινιγμὸ ἢ κολακεία γιὰ τὴν ὀμορφιά της, τὸ ντύσιμό της, τὴν κομψότητά της; μήπως ἐκπίπτει σὲ ἀνερωτική; τὸ ἐπιδιώκει αὐτό; ποιὰ εἶναι τὰ ὅρια αὐτῶν ἀπ’ τὴν παρενόχληση;