Σὲ αἰφνίδιο ἐφιάλτη, γιὰ τὸν Ναπολεοντίσκο, μετατρέπεται ἡ ἀπειλὴ ἐπιστροφῆς στὴν ὕφεση, ὅπως δείχνουν ὅλα τὰ οἰκονομικὰ στοιχεῖα, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν πανικὸ στὸ Μέγαρο Μαξίμου, λίγες μόνο μέρες μετὰ τὴν ἐπιστροφὴ ἀπ’ τὴν Ἀμερική∙ ὁ ρυθμὸς ἀναπτύξεως περιορίζεται πλέον κάτω τοῦ 1% ἀπ’ ὅλους τοὺς κύκλους, ἐνῶ ἡ καθοδικὴ πορεία του χρηματιστηρίου, μοναδικοῦ στὴν Εὐρώπη, μαζὶ μὲ τὸ κλείσιμο δεκάδων βιομηχανιῶν καὶ ἐπιχειρήσεων ἔχουν ὁδηγήσει στὴν ἀποκορύφωση τὴν ἀγωνία μικρομεσαίων καὶ ἀνέργων, χειμώνας γάρ∙ ἄλλωστε ὁ μέσος μισθὸς ἔχει περιορισθεῖ στὰ 384 εὐρὼ καὶ μερικῆς ἀπασχολήσεως στὰ 315, σὲ ὅσους πρὸ δεκαετίας ἐπέκριναν τὸν Κώστα Καραμανλῆ, γιατὶ εἶχε μισθοὺς ἑπτακοσίων καὶ ὀκτακοσίων εὐρώ. Οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι τὸν συμβουλεύουν καὶ τώρα ἐκλογές, διότι τὰ ἀπρόοπτα εἶναι τὰ χειρότερα κι αὐτὰ ἔρχονται πάντα σὲ παρόμοιες καταστάσεις, «ἑνὸς κακοῦ μύρια ἕπονται». Ἡ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση στὰ κατώτερα στρώματα δὲν ἀντέχεται ἄλλο…