Ἡ δοκιμασία τῆς ἀξιολογήσεως παραμένει τὸ κύριο μέλημα τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ οἱ ὥριμοι παρατηρητὲς διαβλέπουν κάποιο τυχαῖο περιστατικὸ ὡς πρόκριμμα πολιτικῶν ἐξελίξεων∙ οἱ παρακρατικοὶ μηχανισμοὶ ἐλέγχουν τὰ πάντα καὶ εἶναι ἀνεξέλεγκτοι στὶς παρεμβάσεις του, ἐνῶ ὅλοι διερωτῶνται τὸ πῶς θὰ ἀντιδράσουν καὶ στὴν σύλληψη τοῦ τρομοκράτου τῶν τρομοδεμάτων. Ἡ κυβέρνηση παρακολουθεῖ ὡς παρατηρητής, ἐνῶ τὸ πιθανώτερο εἶναι ὅτι ἀκολουθεῖ ἐκ τοῦ μακρόθεν τὰ γεγονότα, λόγῳ ἐγνωσμένης ἀνικανότητος ἢ ἀνειλημμένων δεσμεύσεων∙ τὰ πλαστὰ στοιχεῖα τῶν πλεονασμάτων δὲν λένε τίποτε στὸν ἑλληνικὸ λαό, ἐπειδὴ ἔχει πάψει ἀπὸ καιρὸ πιστεύειν στὴν διαπλοκή, ἄλλωστε βλέπει ποιὸν ὑπηρετεῖ πιστά. Ἕνα τὸν ἀπασχολεῖ, ἡ κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσή του καὶ τὸ πῶς θὰ βγάλει τὸν χειμῶνα, ποὺ διαγράφεται ἀρκετὰ δριμύς∙ γιὰ τὶς γιορτὲς δὲν συζητάει κανείς τους, θὰ περάσουν ὅπως μποροῦν, κι ἂν ἔχουν γιὰ λίγο χοιρινὸ ἢ κοτόπουλο… Πάντως δείχνει ἕτοιμος γιὰ ἐξέγερση.