Ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως θεωρεῖται ἄκρως προβληματική, παρὰ τὸν διθυραμβικὸ τόνο τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅταν καὶ ἡ ρήξη μὲ τοὺς ἀριστεροὺς στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ δημοσιοποιεῖται καὶ ἀλλάζει ἄρδην τὴν πολιτικὴ δυναμική∙ ἀποδεικνύεται ὅτι οἱ 53 ἔχουν ἰσχυρὲς προσβάσεις στοὺς μοχλοὺς τῆς ἐξουσίας καὶ μόνο ἔτσι ἐξηγοῦνται πολλὰ παρατράγουδα, ἀπ’ τὴν ἀνοχὴ ἢ ὑποστήριξη στοὺς παρακρατικοὺς μηχανισμούς, λόγῳ τῶν διασυνδέσεών τους μὲ τὰ τρομοκρατικὰ κυκλώματα, ἢ καὶ ἄλλα μὲ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους, στὶς ἐξαρτήσεις τῶν ὁποίων ἀποδίδουν τὶς καθυστερήσεις στὸ Ἑλλληνικό, στὶς ἀποκρατικοποιήσεις καὶ στὰ ταξί. Ὁ πρωθυπουργὸς ἐμφανίζεται ὡς διακοσμητικὸς πλέον, μὲ τὴν διάθεση τῶν ἀριστερῶν ἀπαλλαγῆς τους ἀπ’ αὐτόν, ἂν τὸ κρίνουν ὠφέλιμο στὴν πολιτική τους ἐπιβίωση∙ τὸ Μαξίμου, λαλίστατο στὶς ἄλλες προκλήσεις, ἀπέφυγε κάθε ἀπάντηση, ἐνῶ πολλὰ λέγονται γιὰ ἐνδοκυβερνητικὲς ὁμηρικὲς ἀντεγκλήσεις. Ἡ κυβέρνηση δὲν ἀντέχει μὲ τίποτε, καθὼς ἀποδεικνύεται ἐπιβλαβὴς καὶ ἐπιζήμια ἡ συνύπαρξη.