Ἡ παροχὴ διημέρου ἀδείας στὸν Δημήτρη Κουφοντίνα, τὸν χειρότερο ἐκτελεστὴ τῆς 17Νοέμβρη, θεωρεῖται ἀπ’ τοὺς πολιτικοὺς παρατηρητὲς ὡς παραχώρηση πρὸς τὸ παρακράτος∙ ἀποτελεῖ συνέχεια τῆς ὁμολογίας γιὰ προβοκάτσια τῶν πυροβολισμῶν κατὰ τῶν γραφείων τοῦ ΠΑΣΟΚ στὴν Χαριλάου Τρικούπη. Ὁ Ναπολεοντίσκος εἶχε ὁμολογήσει ἀκουσίως, ὅτι στρέφονται ἐναντίον του οἱ πυροβολισμοὶ κι εἶχε δίκαιο, διότι αὐτὸν ἔπλητταν πολιτικά∙ ἔτσι τώρα πετυχαίνει δύο στόχους: πρῶτον, τὸν ἀποπροσανατολισμὸ τῆς κοινῆς γνώμης ἀπ’ τὴν παταγώδη ἀποτυχία του στὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ στὴν ἀπειλὴ νέων μέτρων∙ δεύτερον, στὴν μετατόπιση τῆς πολιτικῆς ἀντιδικίας στὴν τρομοκρατία, μὲ δεδομένες τὶς ἀντιδράσεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ ἐὰν πείθεται τὸ παρακράτος εἶναι ζήτημα, ἀλλὰ στὸ δεύτερο σκέλος ἐπιτυγχάνει.