Ἡ ἀνάδειξη τῆς Κεντροαριστερᾶς ὡς ἰσχυρᾶς πολιτικῆς παρατάξεως ἔγινε μὲ τὶς προχθεσινὲς ἐκλογὲς τῆς Δημοκρατικῆς Συμπαρατάξεως∙ ἀνεξαρτήτως τοῦ ποιὸς θὰ ἐκλεγεῖ τὴν Κυριακή, Φώφη Γεννηματᾶ ἢ Νίκος Ἀνδρουλάκης, ἡ ἄρδην ἀλλαγὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς τῆς χώρας ἔχει ἐπέλθει. Τὸ ἅλμα τῶν ψηφοφόρων ἀπὸ 55000 πρὸ τριετίας σὲ 210000 σημαίνει ὅτι ὑπάρχει τὸ μαζικὸ ρεῦμα φυγῆς τῶν Πασοκογενῶν ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ ἐπιστροφῆς στὶς ρίζες τους∙ ὅταν αὐτοὶ προσέρχονται μαζικὰ στὴν ἐκλογὴ ἀρχηγοῦ θὰ εἶναι πολὺ περισσότεροι στὶς βουλευτικὲς ἐκλογές. Ἑπομένως ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπέτυχε τὸ ἀκατόρθωτο, τὴν καταβύθισή του στὰ ἱστορικά του ποσοστὰ ἢ καὶ ἀκόμη χαμηλότερα∙ δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτηση γι’ αὐτὸ σὲ κανέναν σοβαρὸ ἀναλυτὴ τῶν πολιτικῶν πραγμάτων.