Οἱ σχέσεις τῆς Τουρκίας μὲ τὸ ΝΑΤΟ ἔχουν ἐπιδεινωθεῖ ἀρκετὰ τὸν τελευταῖο καιρό, καθὼς ἀποσύρθηκε ἀπ’ τὰ κοινὰ γυμνάσια τῆς συμμαχίας στὴν Νορβηγία, λόγῳ καυστικῶν δηλώσεων Νορβηγῶν ἐπισήμων∙ τὸ ΝΑΤΟ ζήτησε συγνώμην γιὰ αὐτές, ἀλλὰ ἡ Ἄγκυρα ἐπέμεινε στὴν ἀπόφασή της, ἀποδεικνύοντας ὅτι εἶναι βαθύτερα τὰ αἴτια. Ἀμερικανικοὶ παράγοντες, ἄφησαν νὰ ἐννοηθεῖ ὅτι, μπορεῖ νὰ ματαιωθεῖ ἡ παραγγελία τῶν μαχητικῶν ἀεροσκαφῶν τελευταίας γενιᾶς, F35, ἂν ἐπιμείνει ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση στὴν προμήθεια τῶν ρωσικῶν πυραύλων S400∙ ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν θεωρεῖ τοὺς πυραύλους τὴν καλύτερη ἄμυνα γιὰ τὴν χώρα του, διότι οἱ δυτικὲς δυνάμεις δὲν τοῦ παρέχουν ἀναλόγου ἀποτελεσματικότητος μέσα. Ταυτοχρόνως στὴν Συρία συναντᾶ τὴν στήριξη τῆς Μόσχας, ἀντιτιθεμένης στὴν δημιουργία αὐτονόμου κουρδικοῦ κράτους, ὅπως καὶ στὸ Ἰράκ∙ ἡ Οὐάσιγτον ὅμως δὲν παρέχει τὶς ἴδιες ἐγγυήσεις, λόγῳ τῶν σχέσεών της μὲ τὴν κουρδικὲς ἔνοπλες δυνάμεις στὸν ἀντιϊσλαμικὸ πόλεμο.