Οἱ ἐσωκομματικὲς ἀψιμαχίες κλιμακώνονται στὸν ΣΥΡΙΖΑ, καθὼς ὅσοι κορυφαῖοι, ὑπουργοὶ ἢ βουλευτές, αἰσθάνονται ὅτι ἔχουν κάποιες προοπτικὲς ἐπιβιώσεως, μὲ οἱοδήποτε σχῆμα, ἐπαναλαμβάνουν τὴν προσέγγισή τους πρὸς τὰ διαρρεύσαντα κομματικὰ στελέχη, ἐνῶ ἀποφεύγουν τὴν στήριξή τους στὸν συνεταιράκια καὶ στὰ μνημόνια∙ ταυτοχρόνως ἡ Νέα Δημοκρατία κορυφώνει τὶς ἐπιθέσεις της, γιὰ τὴν ἀποκάλυψη τῆς ἀλήθειας στὰ πυρομαχικά, ἀλλὰ γιὰ τὴν πλήρη ἀποτυχία τῆς κυβερνήσεως στὴν οἰκονομία. Ὁ ἁπλὸς κόσμος πιστεύει, ὅτι οἱ ἐσωκομματικοὶ διαμαρτυρόμενοι συμπορεύονται μὲ τὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση στὴν πράξη, διότι διατυπώνουν παραπλήσιες θέσεις∙ ἡ πρώτη κατοικία τῶν φτωχῶν ἦταν προστατευμένη ἀπ’ τὸν Κώστα Καραμανλῆ, διότι τὸ ποσὸ τῶν δανείων τους, ὡς ποσοστό, εἶναι ἐλάχιστο, σὲ σύγκριση μὲ τὸ συνολικό. Τὴν δουλικὴ νοοτροπία τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ τὴν ἀδυναμία του τοῦ νὰ ἀντιταχθεῖ στὶς παράλογες ἀπαιτήσεις ἀποδεικνύει ἡ ὑποχωρητικότης. Ἔρχονται ὅμως οἱ ἐκλογὲς καὶ πληρώνεται μὲ τὸ ἀνάλογο ἀντίτιμο…