Τὴν ὁλοκληρωτικὴ νοοτροπία τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης ἀποπνέουν οἱ ἀποφάσεις της, μὲ τὴν ἄρνηση τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξοπλισμῶν τῆς Βουλῆς νὰ παρουσιασθοῦν οἱ ὑπουργοὶ Ἐξωτερικῶν καὶ Ἀμύνης, γιὰ τὸ θέμα τῶν πυρομαχικῶν τοῦ μεσάζοντος, ὅπως καὶ οἱ ἐπίθεσεις κατὰ τῆς δικαιοσύνης∙ φυσικά, προστίθενται ἡ συνέργεια ἢ ἀνοχὴ πρὸς τοὺς παρακρατικοὺς μηχανισμοὺς καὶ ὁ ἀπόλυτος ἔλεγχος τοῦ τύπου, άλλὰ στὸ τελευταῖο εὐθύνονται τὸ ἴδιο ἢ περισσότερο καὶ οἱ δουλοπρεπέστατοι ἄνθρωποί του. Μοναδικὸ μέλημα τοῦ Ναπολεοντίσκου εἶναι ἡ προβολή του, γιὰ τὰ δήθεν ἐπιτεύγματά του στὸ ἐξωτερικὸ καὶ στὸ ἐσωτερικό, ἐνῶ καταπιέζονται προκλητικὰ ὅλες οἱ ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας τοῦ κόσμου∙ παράδειγμα καὶ ἡ ἀναβολὴ τῶν πλειστηριασμῶν, ἐνῶ οἱ ἠλεκτρονικοὶ συνεχίζονται γιὰ ἐλάχιστα ποσά.