Στὴν χειρότερη ἧττα της στὴν μεταπολεμικὴ ἱστορία τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ὑπέστησαν οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες, μὲ τὴν ἔγκριση ἀπ’ τὴν Γενικὴ Συνέλευσή του τοῦ ψηφίσματος καταδίκης τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου, γιὰ ἀναγνώριση τῆς Ἱερουσαλὴμ ὡς πρωτευούσης τοῦ Ἰσραήλ∙ ὑπὲρ ψήφισαν 128, κατὰ μόνον ἐννέα, καὶ 35 ἔκαναν ἀποχή. Ὁπωσδήποτε δὲν ὑποχρεώνει τὴν Οὐάσιγκτον τὸ ψήφισμα, γιὰ ἄρση τῆς ἀποφάσεώς της, καθὼς δὲν ὑπάρχει ἀνάλογος μηχανισμὸς ἐπιβολῆς, ἀλλὰ ἡ πλήρης ἀπομόνωσή της εἶναι γεγονός, διότι μικρὰ κρατίδια τοῦ Νοτίου Εἰρηνικοῦ συμπαρατάχθηκαν μαζί της∙ προηγουμένως ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ εἶχε ἀπειλήσει ὅλες τὶς χῶρες ποὺ θὰ καταψηφίσουν, ὅτι θὰ διακόψει τὴν οἰκονομικὴ βοήθεια πρὸς αὐτές. Οἱ ἀπειλὲς δὲν ἔπιασαν τόπο, ἀλλὰ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα τοῦ πῶς θὰ ἀσκήσει τὴν ἐξωτερική της πολιτικὴ ἡ μεγάλη χώρα∙ στὸ Μεσανατολικὸ δὲν ἔχει πολλὲς δυνατότητες οὐσιαστικῆς παρεμβάσεως πλέον στὴν εὐαίσθητη αὐτὴ περιοχή.