Οἱ διαβουλεύσεις στὸ Βερολίνο, γιὰ τὸν σχηματισμὸ τοῦ μεγάλου συνασπισμοῦ, ἄρχισαν μὲ ἐντατικοὺς ρυθμούς, μὲ ἐλάχιστο μάλιστα χρόνο γιὰ φαγητὸ στὶς δύο ὁμάδες∙ ἡ τετράμηνη μετεκλογικὴ παράταση ἔχει μετρήσει πολὺ ἄσχημα στὴν γερμανικὴ κοινὴ γνώμη. Οἱ Γερμανοὶ φοβοῦνται ὅτι ἡ ἀβεβαιότης βλάπτει τὸν ρόλο τους στὴν Εὐρωζώνη, ὡς πρώτης οἰκονομικῆς δυνάμεως, στὴν ἀποτελεσματικὴ λειτουργία τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος στὰ πολιτικὰ καὶ τὴν παρουσία της στὰ διεθνῆ θέματα, μὲ ἄμεσες συνέπειες ἴσως στὴν οἰκονομική τους εὐμάρεια∙ ἡ ἀνάγκη ἀναλήψεως μεγαλυτέρας εὐθύνης γιὰ τὴν πολιτικὴ ἑνοποίηση τῆς Εὐρώπης καὶ τὴν θέσπιση τῆς ἑνιαίας ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλους∙ ἡ μεταπολεμικὴ περίοδος τῆς ἀμεριμνησίας ἔχει τελειώσει, παραδέχονται οἱ ἔγκυροι σχολιαστές, ὁπότε ἕπεται ἡ ἀνάληψη τῶν εὐθυνῶν. Ἡ ἑνοποίηση τῆς Εὐρωζώνης προϋποθέτει καὶ ἀπαιτεῖ τὴν ἐπίδειξη τῆς ἀλληλεγγύης στοὺς ἑταίρους καὶ τοῦ βάρους τῶν κοινῶν μέτρων γιὰ τὴν ἐπίτευξή της.