Τὴν ὁλοκληρωτικὴ παράδοση στὴν Τουρκία μεθοδεύει ὁ Ναπολεοντίσκος, ὅπως ἀπέδειξε ἡ ἐκ νέου σύλληψη τοῦ Τούρκου ἀξιωματικοῦ, μετὰ τὴν ἀναστολὴ ἐφαρμογῆς ἀπ’ τὸ Ἐφετεῖο τῆς παροχῆς ἀσύλου∙ δικαστικοὶ καὶ νομικοὶ κύκλοι ὑποστηρίζουν, ὅτι δὲν ἀναφέρεται στὴν ἀπόφαση τῆς Ἐφέτου ἡ σύλληψη, παρὰ ἀντιθέτως ἡ ἀπαγόρευση τῆς ἐκδόσεως στὴν γείτονα. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἕνα, γιατὶ τόση σπουδὴ ἀπ’ τὴν κυβέρνηση, ἐνῶ ἡ Ἄγκυρα πανηγύριζε καὶ προέβλεπε ἐκπλήρωση τῆς ὑποσχέσεως τοῦ πρωθυπουργοῦ γιὰ ἔκδοση καὶ τῶν ὀκτὼ λίαν προσεχῶς, κατὰ τὴν δέσμευσή του στὸν σουλτάνο∙ ἡ χώρα μας ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν εἶναι κράτος δικαίου, παρὰ αὐταρχικὸ καὶ μὲ κυβέρνηση τρομοκρατημένη καὶ ἀλλοπρόσαλλη. Δὲν ἀντιμετωπίζονται μὲ αὐτὴ τὰ ἐκρηκτικὰ προβλήματα.