Στὴν προστασία τῆς γυναικείας φύσεως καὶ τῆς δημοκρατίας ἀποβλέπει ἡ διαμαρτυρία τῶν ἑκατὸ ἐπωνύμων γυναικῶν στὴν Γαλλία κατὰ τοῦ κύματος ἐναντίον τῆς σεξουαλικῆς παρενοχλήσεως∙ ἡ δημοσίευση τοῦ κειμένου τους προκάλεσε θύελλα ἀντιδράσεων στὴν χώρα, διότι τὰ φεμινιστικὰ κινήματα ἐξανέστησαν γιὰ τὴν ἐπίκριση τῆς τακτικῆς τους. Τὸ πρόβλημα ὅμως εἶναι ὑπαρξιακὸ γιὰ τὴν γυναῖκα καὶ πολιτικὸ εὐρύτερα∙ ἡ γυναῖκα, χωρὶς τὴν προσέλκυση τῆς προσοχῆς τοῦ ἄντρα, τὸ πείραγμα, χάνει τὴν φύση της καὶ τὴν ὀμορφιά της, καθὼς εἶναι γνωστὸ ὅτι, «τὴν ἀδιαφορία δὲν τὴν ἀνέχεται καὶ περισσότερο τὴν περιφρόνηση». Ἡ ἀπειλὴ τῆς ἐπιστροφῆς στὸν πουριτανισμὸ εἶναι ἄμεση καὶ ἴσως ἐπιδιωκόμενη ἀπὸ κάποια ὑπερατλαντικὰ κέντρα∙ ἀλλὰ ὁ πουριτανισμὸς συνοδεύεται φύσει ἀπ’ τὸν πάσης μορφῆς ὁλοκληρωτισμό. Τὸν κίνδυνον αὐτὸν ἐπισήμαναν πρὸς τιμήν τους οἱ ἐπώνυμες Γαλλίδες κι ἔσωσαν τὴν τιμὴ τῆς γυναίκας καὶ τῆς παλαιᾶς γαλλικῆς παραδόσεως τῶν δημοκρατικῶν ἀξιῶν.