Οἱ συνοδοιπόροι τοῦ ἀριστεροῦ ὁλοκληρωτισμοῦ ἔχουν πάθει κανονικὴ ἀλαλία, ἀπέναντι στὴν κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση καὶ στὴν ἐξέγερση τῶν πάντων∙ οἱ ἀπεργίες καὶ οἱ διαδηλώσεις κατὰ τοῦ πολυνομοσχεδίου εἶναι ἀπ’ τὶς μεγαλύτερες στὴν μεταπολεμικὴ ἐποχή. Ἔχουν ὅμως μία σημαντικὴ διαφορά, συνοδεύονται ἀπ’ τὴν ἐξαγρίωση τοῦ κόσμου κατὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ τῶν ὑπουργῶν του∙ δὲν ἔχει συμβεῖ ἄλλη φορὰ στὴν νεοελληνικὴ ἱστορία, ἀλλὰ καὶ σὲ σπάνιες στὴν παγκόσμια, ὅπου κι ἂν ἐμφανισθεῖ ὁ πρωθυπουργὸς «νὰ τὸν παίρνουν μὲ τὶς πέτρες». Οἱ ἐλάχιστοι ἐπιστρατευθέντες ὀπαδοί του, εἶναι οἱ περισσότεροι ἀστυνομικοὶ μὲ πολιτικὰ καὶ ἐλάχιστοι ὑπάλληλοι∙ κάποιο ἀτύχημα θὰ προκαλέσει τὴν κατάρρευση τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης, καθὼ ἔχουν ὡριμάσει οἱ συνθῆκες.