Τὴν τιμητική του εἶχε πάλι ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν Τρίπολη, μὲ τὸ κέντρο τῆς πόλεως ἀποκλεισμένο ἀπὸ πολλὲς κλοῦβες, τὰ ΜΑΤ παρατεταγμένα καὶ τὰ δακρυγόνα καὶ τὰ γκλὸμπς στὴν πλήρη χρήση τους∙ ἡ ἐπίσκεψη στὴν ἀγροτικὴ μονάδα ἦταν μυστικὴ καὶ οἱ παρόντες ἐπιλεγμένοι πολὺ αὐστηρά, ἐνῶ στὸ Πνευματικὸ Κέντρο, δὲν ἐπιτρεπόταν νὰ μπεῖ, ὅποιος κατάφερνε νὰ διεισδύσει ἀπ’ τὸν ἀστυνομικὸ κλοιό. Οἱ διαδηλωτὲς ἦταν ἀπὸ ὅλη τὴν Πελοπόννησο καὶ ὅλες τὶς παραγωγικὲς τάξεις, μὲ τοὺς ἐργαζόμενους στὴν ΔΕΗ καὶ τοὺς ἀγρότες στὴν πρώτη γραμμή∙ ἔχει γίνει πλέον συνήθεια, ὅπου κι ἂν πηγαίνει νὰ τὸν ὑποδέχονται μὲ τὶς πέτρες. Κανένας ἄλλος πρωθυπουργὸς δὲν εἶχε τέτοιας ὑποδοχῆς στὴν ἱστορία μας.