Ὁ γέρος τοῦ Μαξίμου πίστεψε ὅτι κυβερνάει τὸν κόσμο, ὅπως εἶχε μάθει μὲ τὸν πατέρα τοῦ Ναπολεοντίσκου δίπλα στὸ μιστρὶ τῆς δικτατορίας∙ ἔτσι, λέγεται, ὅτι, μόλις ἄκουσε τὴν ἀνακοίνωση τῆς Νέας Δημοκρατίας, ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς πρεσβευτὴς εἶχε διαβεβαιώσει τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, ὅτι δὲν ἀναφέρονται Ἕλληνες πολιτικοὶ στὸν φάκελλο τοῦ FBI, «θὰ τὸ ρυθμίσω ἐγώ», εἶπε. Καὶ τηλεφώνησε στὸν ἄνθρωπό του στὴν πρεσβεία, ἐνῶ ἔδωσε καὶ ἐντολὴ νὰ ἀνακοινωθεῖ, ὅτι δὲν ἔχουν ἔτσι τὰ πράγματα∙ ὁ ἄνθρωπός του ὅμως τοῦ ἀπάντησε, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ παρέμβει στὶς συνομιλίες τοῦ πρεσβευτοῦ, ὅσο κι ἂν τοὺς εἶχε βοηθήσει προηγουμένως. Ὁ γέρος πάγωσε, δὲν τὸ περίμενε, διότι εἶχε δέσει κόμπο τὴν ἀμερικανικὴ ὑποστήριξη, ὅπως τὴν εἶχε μεθοδεύσει ἀπὸ δεκαετίας τουλάχιστον.