Στὶς ἐξαρτήσεις του ἀπ’ τὸ παρακράτος προσφεύγει ὁ Ναπολεοντίσκος, γιὰ τὴν παράταση ὅσο γίνεται τῆς παραμονῆς του στὴν ἐξουσία καὶ τὴν διασφάλιση τῆς συνδρομῆς του μετὰ τὴν ἐπικείμενη ἐκδίωξή του∙ ἡ μεθοδος εἶναι ἡ γνωστὴ φασιστική, ἐπιστρατεύονται οἱ διαφόρου φύσεως τρομοκρατικοὶ καὶ παρακρατικοὶ μηχανισμοί, γιὰ δύο λόγους: πρῶτον, γιὰ τὴν κατατρομοκράτηση τῶν ἀστῶν, ὥστε νὰ μὴν βγαίνουν ἀπ’ τὰ σπίτια τους καὶ νὰ μὴ συμμετέχουν πολὺ πέρισσότερο σὲ ἐκδηλώσεις ἐναντίον του, ὅπως ἔγινε στὴν Τρίπολη, κατὰ τὴν ὁποία ἔπαθε κανονικὸ πανικὸ ὁ πρωθυπουργὸς καὶ χρειάσθηκε πολὺ ὥρα νὰ τὸν φέρουν σὲ ἐμφανίσιμη κατάσταση∙ πρόκειται γιὰ τὴν γνωστὴ τακτικὴ τῆς φοβίας τῶν μικροαστῶν ἀπ’ τὰ κάθε μορφῆς ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα, ὅποιος ξεμυτίζει ἀπ’ τὸ σπίτι του, ξέρει ὅτι κινδυνεύει ἡ σωματική του ἀκεραιότητα, ἑπομένως βγαίνει γιὰ τὰ ἄκρως ἀπαραίτητα καὶ πολὺ προσεκτικά. Δεύτερον, ὑποκύπτει στὶς ἐντολὲς τῶν Βανδάλων, διότι βλέπουν ὅλοι αὐτοὶ οἱ μηχανισμοί, ὅτι χάνει τὴν ἐξουσία ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση καὶ διεκδικοῦν τὰ «κεκτημένα» τους ἀπ’ αὐτὴν∙ δηλαδή, γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης θὰ τοὺς ἐξαφανίσει ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ, καὶ ζητοῦν τὴν ἀμοιβὴ τῶν ὑπηρεσιῶν τους πρὸς τὴν κυβέρνηση∙ ταυτοχρόνως ὅμως ὑπόσχονται, ὅτι θὰ κάνουν τὰ πάντα γιὰ τὴν ἀναστάτωση τῶν Ἀθηνῶν, ὅταν χρειασθεῖ…

Ἡ παράδοση στοὺς παρακρατικούς, μὲ τὴν ἱκανοποίηση τοῦ αἰτήματός τους γιὰ ἐπιστροφὴ στὸν Κορυδαλλὸ τοῦ κρατουμένου στὴν Λάρισα, ἔχει καὶ ἄλλες διαστάσεις∙ οἱ ἀλληλεξαρτήσεις Μαξίμου καὶ μπαχαλάκηδων δὲν εἶναι ἁπλές, ἀλλὰ ἔχουν τὶς προεκτάσεις τους στοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους καὶ στὴν ἑπταετία μὲ τὸ μιστρὶ τοῦ ἀντιπροέδρου της. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπελέγη ὡς ὁ καλύτερος γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν συμφερόντων τους, διότι διαθέτει ἑλκυστικὸ πρόσωπο, ἀλλὰ τὸ ἀπόλυτο κενὸ πίσω καὶ πάνω ἀπ’ αὐτό, ὁπότε δὲν εἶχαν φόβο γιὰ τυχὸν παρενέργειές του, δὲν μποροῦσε οὔτε νὰ καταλάβει τὸ τί σημαίνει ἡ ἀνυπακοή∙ ἀλλὰ ἀπέτυχε σὲ ὅλα, στὸ πρῶτο ἑξάμηνο τοῦ 2015, γιὰ χρεωκοπία τῆς χώρας καὶ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης, στὴν ὑπονόμευσή της στὴν συνέχεια, μὲ τὴν καταδίκη τῆς Ἑλλάδος στὴν ὕφεση ἐπὶ τριετία, μετὰ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ τρίτου μνημονίου, καὶ στὴν ἐξουθένωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἠθικὰ καὶ πολιτικά, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀπροκάλυπτη προδοσία στὰ ἐθνικὰ θέματα, ἑλληνοτουρκικά, Σκοπιανό, ἀλβανικά. Ἀπέτυχε σὲ ὅλα∙ οἱ Ἕλληνες ταπεινώθηκαν καὶ ταπεινώνονται χειρότερα κι ἀπ’ τὴν Κατοχή, ἀλλὰ ἐξεγέρθησαν, ὅπως μὲ τὸ Μακεδονικό, καὶ συνεχίζουν νὰ κυνηγοῦν μὲ τὶς πέτρες τὸν πρωθυπουργό, ὅπου τὸν βροῦν. Αὐτὰ ὅλα δείχνουν, ὅτι ἔπεισαν τοὺς ὑπερατλαντικοὺς προστάτες του νὰ τὸν ξεγράψουν∙ αὐτὸ κάνει καὶ ὁ ἀνθύπατος μὲ τὶς ἐπισκέψεις του στὸν πρόεδρο τῆς Νέας Δημοκρατίας.

Τὴν ἴδια στιγμὴ ἔχει ἐξαφανισθεῖ ὁ κομματικός του μηχανισμός, ἐνῶ τὰ περισσότερα στελέχη του πρωτοστατοῦν στὶς μαχητικὲς ἐκδηλώσεις ἐναντίον του∙ στὴν ἐπίσκεψή του στὴν Τρίπολη εἶχε καταβληθεῖ κάθε προσπάθεια γιὰ τὴν κινητοποίηση τῶν κομματικῶν τους στὴν περιοχή, ἀλλὰ στὸ Μέγαρο Μαξίμου κατάλαβαν τελικά, ὅτι ἔχει διαλυθεῖ πλήρως∙ τοὺς τὸ ἔλεγαν ἀπ’ τὴν Κουμουνδούρου, ἀλλὰ δὲν τὸ πίστευαν, ὁπότε ἐπιστρατεύθηκαν πάλι οἱ ἀστυνομικοὶ μὲ πολιτικά, ὅπως καὶ στὴν Ἐλευσίνα πρὸ διμήνου. Οἱ πολιτικὲς πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι, γιὰ πρώτη φορὰ τὸ ἀντιλήφθηκε αὐτὸ ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν Τρίπολη, ὅταν ὁλόκληρη ἡ πόλη ἦταν ἄγρια ἐναντίον του καὶ ἡ ὀσμὴ τῶν δακρυγόνων νὰ φθάνει στὴν αἴθουσα ὅπου μιλοῦσε∙ ἀπὸ τότε ἄλλαξε τακτικὴ κι ἐνέδωσε στὶς εἰσηγήσεις τῶν ἀκραίων συμβούλων του, δηλαδὴ τῶν ἀμερικανόδουλων, γιὰ ὑποχώρηση σὲ ὅλα τὰ αἰτήματα τῶν παρακρατικῶν. Ἡ λογική τους εἶναι ἡ γνωστὴ φασιστική: Κλεῖστε τοὺς ἀνθρώπους στὰ σπίτια τους, ὥστε καὶ οἱ ἐκλογὲς νὰ γίνουν κάτω ἀπὸ καθεστὼς φοβίας καὶ τρομοκρατίας, διότι μόνον ἔτσι ἔχουν τὶς δυνατότητες διασφαλίσαι διψήφιον ἀριθμὸν στὶς κάλπες∙ τὶς ἀντιρρήσεις τῶν σοβαρῶν δημοσκόπων δὲν τὶς λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν τους, διότι, δὲν θέλουν νὰ σκεφθοῦν σοβαρά, τόσο μυαλὸ ἔχουν τόσο καταλαβαίνουν, ἀλλὰ καὶ δὲν γνωρίζουν λέξη ἀπὸ ἑλληνικὴ ἱστορία.

Οἱ ἐπιπτώσεις τῆς δράσεως τῶν παρακρατικῶν στὴν οἰκονομία, μέρα μεσημέρι νὰ σπᾶνε βιτρίνες στὸ κέντρο τῆς πρωτευούσης εἶναι καταλυτικές∙ ἡ ἀγορὰ ἦταν νεκρὴ ἀπὸ καιρὸ καὶ τώρα πέφτει σὲ χειμερία νάρκη, καθὼς καὶ οἱ ἐκπτώσεις δὲν ἀπέδωσαν τίποτε. Μάλιστα, ὁ Ναπολεοντίσκος τὸ πληροφορήθηκε αὐτὸ καὶ στοὺς Δελφοὺς ὑποσχέθηκε ἀνάπτυξη 2% ἀπὸ φέτος, τὴν περυσινὴ χρονιὰ τὴν ξέχασε, ὅπως καὶ τὶς συνεχεῖς μεγαλοστομίες του, ὅτι θὰ εἶναι μὲ τὸν ἀριθμὸ δύο μπροστά∙ τελικά, εἶναι γύρω στὸ μηδὲν ἢ μερικὰ δέκατα ἀπάνω∙ παραδίδει τὴν οἰκονομία σὲ χειρότερη κατάσταση ἀπὸ ἐκείνη ποὺ τὴν παρέλαβε πρὸ τριετίας. Ὁ ἐξ Ἑσπερίας ὑπουργὸς Ἀναπτύξεως ἀποχώρησε μετὰ διετίαν, χωρὶς νὰ φέρει ἕνα εὐρὼ ἐπενδύσεις, ἀλλὰ ἐπέτυχε τὴν ἐκδίωξη πολλῶν∙ ἡ τυχὸν ἐλαχίστη ἐμπιστοσύνη ποὺ εἶχε ἀπομείνει, μὲ τὸ κλείσιμο τῆς τρίτης ἀξιολογήσεως, ἐξαχνώθηκε, ἐνῶ ἡ Ἐφορία καὶ οἱ τράπεζες κάνουν κανονικὴ δίωξη κατὰ τῶν ὀφειλετῶν, μὲ τὴν κατάσχεση καταθέσεων καὶ ἀπὸ ἄλλους λογαριασμοὺς τοῦ ὀφειλέτου, πέραν ἐκείνου τοῦ δανείου του καὶ χωρὶς καμμία ἐνημέρωση. Στὴν κοινωνία ἐπικρατεῖ ἡ αἴσθηση, ὅτι οὔτε γιὰ τὶς καταθέσεις του μπορεῖ νὰ ἔχει ἐμπιστοσύνη πλέον ὁ καθένας∙ ἡ προέκταση εἶναι ὅτι παγώνουν τὰ πάντα, ἀκόμη καὶ οἱ τρέχουσες ἐπενδύσεις ἀναβάλλονται γιὰ ἀργότερα. Στὴν Ἐπιτροπὴ τὸ ἔχουν καταγράψει καὶ ἀπευθύνουν δριμύτατες προειδοποιήσεις.

Στὶς Βρυξέλλες καὶ στὶς ἄλλες πρωτεύουσες ἔχει διαπιστωθεῖ τὸ οἰκονομικὸ ἀδιέξοδο καὶ ἡ ἐκρηκτικὴ κατάσταση στὰ ἐθνικὰ θέματα∙ αὐτὸ ἐξηγεῖ καὶ τὶς ἰδιαιτέρως σκληρὲς ἐπικρίσεις, κυρίως τῶν ἀποχωρησάντων ἀπ’ τὰ ἀξιώματά τους, διότι οἱ ἐν ἐνεργείᾳ τηροῦν τὰ προσχήματα. Στὰ ἐθνικά, γνωρίζουν ὅτι ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση δὲν ἐνδιαφέρεται οὔτε γιὰ τὰ σύνορά της, καὶ πολὺ περισσότερον γιὰ τὰ εὐρωπαϊκά∙ γνωρίζουν, ὅτι αὐτοὶ φέρουν πλέον τὸ βάρος τῆς προστασίας τους, ὄχι μόνο, διότι ἀπειλεῖται ἡ διεθνὴς παρουσία τῆς Εὐρωζώνης, στὰ πλαίσια μάλιστα τῆς αὐτονόμου προβολῆς της, ἀλλὰ αὐξάνεται καὶ ὁ κίνδυνος ἀναταραχῆς στὴν περιοχή, λόγῳ τῆς ἀσταθείας στὴν Τουρκία καὶ τῆς προκλητικότητός της ἐξ αὐτῆς. Ὅλοι γνωρίζουν ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος εἶναι ἄκρως ἐνδοτικός, ἂν ὄχι κάτι παραπάνω, κι οὔτε ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ εὐρωπαϊκὰ συμφέροντα, ὁπότε ἡ εὐθύνη βαρύνει τοὺς Εὐρωπαίους, διαφορετικὰ κινδυνεύει ἡ ἑνιαία ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτικὴ ἐν τῇ γενέσει της∙ στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους συζητοῦνται εὐρύτατα οἱ ἐξελίξεις αὐτές, ἀλλὰ ἡ ἀποσιώπησή τους ἀπ’ τὴν διαπλοκὴ ἐπιβεβαιώνει τὴν ἀπόλυτη δουλικότητά της. Γιὰ ἕνα πρᾶγμα ἀνησυχοῦν οἱ σοβαροὶ διπλωμάτες, γιὰ τὴν ἔκρηξη τοῦ κόσμου καὶ τὶς μορφὲς ἐκδηλώσεώς της∙ ὅλοι σχεδὸν εἶναι πεπειραμένοι διπλωμάτες καὶ ἔχουν διαβάσει ἑλληνικὴ ἱστορία, ὁπότε ἀναμένουν τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις. Διερευνοῦν μόνο τὶς κοινωνικὲς ἀντιδράσεις, γιὰ τὸν ἐντοπισμὸ τῆς μορφῆς της.