Τὴν ἐξαίρεση τῆς Εὐρώπης ἀπ’ τὴν ἐπιβολὴ δασμῶν, ζήτησε καὶ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, πέραν τῆς Ἐπιτροπῆς, πρὸς ἀποφυγὴν τοῦ ἐμπορικοῦ πολέμου, μὲ δυσμενέστατες ἐπιπτώσεις σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο∙ ἡ Οὐάσιγκτον ἐξετάζει τὴν πρόταση, διότι ἔχει δεχθεῖ καὶ ἄλλες ἐξαιρέσεις, ὅπως τῶν καναδικῶν προϊόντων. Ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ὑποχωρεῖ καὶ πάλι, ὅπως σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς πρωτοβουλίες του τοὺς δεκατέσσερες μῆνες στὴν ἐξουσία∙ οἱ διεθνεῖς παράγοντες διερωτῶνται τὸ ἐὰν ἔχει στὸ μυαλό του σαφῆ πολιτικὴ σύλληψη τῶν προβλημάτων καὶ περισσότερο τοῦ παγκοσμίου ἐμπορίου. Ὁ προστατευτισμὸς ἦταν προεκλογικὴ δέσμευση, ἀλλὰ ἀγνοοῦσε μᾶλλον τὶς δυνατότητες ἐπιβολῆς του στὴν σημερινὴ οἰκονομία πρῶτον καὶ μετὰ στὴν διεθνῆ∙ ἡ παραγωγικὴ ὑποδομὴ τῆς χώρας του εἶναι ἀναχρονιστική, ἡ παλαιὰ βαρειὰ βιομηχανία της ὑποσυντηρεῖται. Οἱ δασμοί, λένε οἱ γνωρίζοντες τὴν κατάσταση, ὁδηγοῦν στὴν αὔξηση τῶν εἰσαγωγῶν, διότι δὲν ὑπάρχει ὑποδομὴ γιὰ ἐπαναλειτουργία τῆς ἐγχώριας παραγωγῆς.