Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἐπανεξελέγη καγκελάριος τῆς Γερμανίας, γιὰ τέταρτη φορὰ μὲ 364 ψήφους στοὺς 709 τῆς Μπούντεστανγκ καὶ μὲ 35 διαρροὴ ἀπ’ τὴν διακομματικὴ πλειοψηφία∙ στὴν συνέχεια ἔγινε ἡ ὁρκωμοσία τῆς νέας κυβερνήσεως καὶ ἡ διακήρυξη τῶν προγραμματικῶν της θέσεων, γιὰ ἐπιτάχυνση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως, πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς, καὶ προσαρμογὴ τῆς χώρας της καὶ τῆς Εὐρώπης στὴν ψηφιακὴ ἐποχή. Ἡ πεντάμηνος ἀναμονὴ τελείωσε καὶ προβλέπονται σημαντικὲς πρωτοβουλίες τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος στὴν Εὐρωζώνη καὶ στὴν διεθνῆ σκηνή∙ ἡ ἑνιαία ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτικὴ θεωρεῖται τὸ πρῶτο, μὲ τὴν αὐτόνομη διεθνῆ παρουσία της καὶ τὴν αὐτόματη προστασία τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων. Ἡ παρέμβασή της στὸ Αἰγαῖο καὶ στὴν κυπριακὴ ΑΟΖ προβλέπεται ὅτι θὰ τύχουν τῆς ἰδιαιτέρας προσοχῆς τῶν Εὐρωπαίων, διότι θεωροῦνται τὸ κριτήριο γιὰ τὴν ἐξωτερικὴ πολιτική της∙ εἶναι δεδομένο ὅτι, ἡ ἀμφισβήτηση τῶν συνόρων τῆς Εὐρωζώνης σημαίνει ἀμφισβήτηση τοῦ εὐρώ.