Ἡ κατάργηση τῆς ἀλλαγῆς τῆς διδασκαλίας τῶν θρησκευτικῶν ἀπ’ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας δὲν γίνεται ἀποδεκτὴ ἀπ’ τὸ ὑπουργεῖο, ἐνῶ χαρακτηρίζεται ὡς ἀντιδραστικὴ καὶ ἀναχρονιστική∙ ἡ οὐσία ὅμως εἶναι ἄλλη καὶ ἀποβλέπει στὴν διάλυση τῆς ἑλληνικῆς οἰκογένειας καὶ στὸν ἀφελληνισμὸ τοῦ τόπου, ὅπως τὸ ἐπιχειροῦν καὶ μὲ τὴν συστηματικὴ ἀλλοίωση τῆς διδασκαλίας τῆς γλώσσης μας. Ἀλληλένδετα εἶναι αὐτὰ στὴν ἀριστερὴ ἰδεολογία, οὔτε ἦταν τυχαία ἡ προπαγάνδα καὶ ἡ δράση τῶν ΕΓΕ πρὸ τριακονταπενταετίας, τὰ θυμόμαστε οἱ μεγαλύτεροι∙ ἡ οἰκογένεια ὅμως εἶναι ὁλοζώντανη καὶ δέθηκε περισσότερο στὴν μνημονιακὴ περίοδο, ἐνῶ καὶ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ζήτησε τὴν ἀνάγκη ἐνισχύσεως τοῦ ρόλου της καὶ ἀντιμετωπίσεως τῆς ὑπογεννητικότητος τῶν τελευταίων δεκαετίων.