Στὴν ἀναγνώριση τοῦ ναυαγίου του στὰ ἐθνικά μας θέματα ὁδηγεῖται ὑποχρεωτικὰ ὁ Ναπολεοντίσκος, παρὰ τὶς κορῶνες τῆς ἐπετείου, ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις του δεδομένες καὶ πιεστικές∙ ἡ λύση στὸ Σκοπιανὸ μᾶλλον εἶναι ἀδύνατη, ὁπότε καὶ ἡ ἔνταξή του στὸ ΝΑΤΟ, ὅπως ἔχει ὑποσχεθεῖ στοὺς ὑπερατλαντικούς, κι αὐτοὶ δὲν ἀστειεύονται, οὔτε ἱκανοποιοῦνται μὲ παραχωρήσεις βάσεων στοὺς Ἀμερικανούς, τὶς περισσότερες στὴν μεταπολεμική μας ἱστορία. Στὰ ἑλληνοτουρκικὰ τὰ πράγματα εἶναι πιὸ περίπλοκα, διότι οἱ Εὐρωπαῖοι ἀναλαμβάνουν τὴν προστασία τῶν συνόρων τους ἀποφασιστικὰ κι εἶναι ἀπολύτως εἰλικρινεῖς σὲ αὐτό, διότι, ἐνῶ στὴν Βάρναν δίδουν ἐξετάσεις∙ ἡ κυβέρνηση ἦταν ἀπ’ τὴν ἀρχὴ ἐνδοτικὴ μέχρις προδοτική, ὅπως ἔκανε στὰ Ὕμια καὶ στοὺς δύο στρατιωτικούς, ἀλλὰ ἀπέτυχε παταγωδῶς.